Najlepsze kwiaty stycznia i lutego to oczar, ciemiernik, przebiśnieg i jaśmin zimowy. W tych dwóch mroźnych miesiącach możesz też uprawiać krokusy, ranniki zimowe i kamelie. Kwiaty kwitnące w styczniu, takie jak oczar, rozpoczynają pokaz, a inne dołączają z upływem tygodni.
Gdy po raz pierwszy obserwowałem, jak mój ogród przechodzi ze stycznia w luty, zobaczyłem, jak te rośliny współpracują. Mój oczar otwiera się pierwszy z pajęczastymi żółtymi płatkami na gołych gałęziach tuż po Nowym Roku. W połowie stycznia ciemierniki zaczynają otwierać zwisające główki wzdłuż ogrodzenia. Pod koniec stycznia dostrzegam pierwsze końcówki przebiśniegów przebijające się przez glebę. Kwiaty lutowe, takie jak krokusy i ranniki zimowe, pojawiają się, gdy dni stają się nieco dłuższe. Całość rozgrywa się jak powolna fala przetaczająca się przez rabaty.
Rośliny te kwitną w najzimniejszych miesiącach dzięki dwuetapowemu systemowi wyzwalania w ich komórkach. Najpierw potrzebują tygodni chłodu w procesie zwanym wernalizacją. To przygotowuje ich wewnętrzną chemię do kwitnienia. Następnie dodatkowe światło dzienne w styczniu i lutym daje im drugi sygnał. Po przesileniu zimowym każdy dzień zyskuje około jedną do dwóch minut dodatkowego światła słonecznego. Rośliny śledzą tę zmianę i traktują ją jako sygnał do otwierania pąków. Oba sygnały muszą się zbiec, inaczej kwiaty się nie pojawią. Dlatego łagodne zimy z mniejszym chłodem mogą opóźnić kwitnienie o kilka tygodni.
Każdy gatunek ma własne okno kwitnienia wpisujące się w te dwa miesiące. Oczar ma szczyt kwitnienia od grudnia do lutego i często kończy, gdy inne rośliny dopiero się rozkręcają. Ciemierniki zaczynają w grudniu i kwitną do marca. To daje najdłuższe nakładanie się ze wszystkich kwiatów zimowych. Przebiśniegi pojawiają się od stycznia do marca i przebijają się wprost przez warstwę śniegu ku światłu. Krokusy ukazują się od końca stycznia do marca w odcieniach fioletu, żółci i bieli. Rannik zimowy pokrywa ziemię jasnożółtymi kwiatami od lutego do marca w strefach 4–7.
Przemyślane rozmieszczenie robi największą różnicę w tym, jak bardzo cieszysz się ze środkowozimowych kwiatów. Z mojego doświadczenia, posadzenie oczaru i jaśminu zimowego blisko okna pozwala podziwiać je z wnętrza ciepłego domu. Cieszysz się ich kolorem, nie stojąc na mrozie. Przebiśniegi i krokusy posadź wzdłuż ścieżek, po których codziennie chodzisz, by widzieć je z bliska. Rannik zimowy umieść pod drzewami, gdzie jego żółte kwiaty utworzą dywan widoczny z daleka. Rabata od strony południowej daje roślinom dodatkowe ciepło od ściany za nimi.
Planując rabaty, warto też pomyśleć o kombinacjach kolorystycznych. Oczar wnosi żółte i pomarańczowe tony w styczniu. Przebiśniegi dodają biel pod koniec stycznia. Krokusy dają fiolet, żółć i biel w lutym. Rannik zimowy dokłada więcej żółci przy ziemi. Jeśli połączysz te rośliny w jednym miejscu, uzyskasz zmieniającą się paletę, która przesuwa się co kilka tygodni. Efekt jest ciekawszy niż cokolwiek, co może dać pojedyncza roślina.
Zaplanuj układ tak, by odmiany styczniowe rosły blisko okien, a lutowe wzdłuż ścieżek. Cebulki przebiśniegów grupuj po 25 sztuk lub więcej dla najlepszego efektu, bo pojedyncze cebulki giną w tle. Cebulki krokusów sadź w odstępach co 7 cm w pasach wzdłuż ścieżki frontowej, by uzyskać wyrazistą smugę koloru. Wszystkie cebulki umieść w ziemi do końca października, by zdążyły się zakorzenić przed zamarzaniem gleby. Te środkowozimowe kwiaty udowadniają, że najzimniejsze miesiące mogą wciąż wypełniać ogród życiem, jeśli zaplanujesz to z wyprzedzeniem.
Przeczytaj cały artykuł: Najlepsze kwiaty zimowe do Twojego ogrodu
