Możesz użyć kartonu zamiast agrowłókniny pod żwir, ale rozłoży się on w ciągu 1 do 2 lat i przestanie blokować chwasty. Karton sprawdza się jako tymczasowa bariera, gdy planujesz docelowe rozwiązanie. W przypadku żwirowych powierzchni, które mają służyć latami, tkana agrowłóknina to lepsza długoterminowa inwestycja.
Trzy lata temu ułożyłem karton pod żwirową ścieżką wzdłuż boku domu. Pierwszy rok wyglądał idealnie. Żadnych chwastów, czysta żwirowa powierzchnia, a ścieżka dobrze odprowadzała wodę po deszczu. Drugiego lata zauważyłem małe chwasty przebijające się w kilku miejscach. Gdy odgarnąłem żwir, karton zamienił się w brązową papkę w miejscach, które były najwilgotniejsze. Fragmenty przy rynnie zniknęły niemal całkowicie. Trzeciego roku chwasty rosły przez ścieżkę, jakby nic pod nią nie było.
Powodem, dla którego karton zawodzi pod żwirem, jest to, z czego jest zrobiony. Karton to włókno celulozowe stworzone do rozkładu. Wilgoć z deszczu przesiąka przez żwir i utrzymuje karton mokry przy glebie. Ta stała wilgotność karmi bakterie i grzyby, które trawią celulozę jako pożywienie. Żwir na wierzchu dodaje ciężar, który ściska miękki materiał w cienką papkę. W ciągu dwóch sezonów niegdyś sztywny karton zamienia się w rozproszone włókna wymieszane z wierzchnią warstwą gleby.
Gdy porównamy karton z agrowłókniną w projektach żwirowych, liczby mówią jasno. Tkana włóknina polipropylenowa wytrzymuje, bo mikroorganizmy nie potrafią jej strawić. Została zaprojektowana tak, by wytrzymać pod kamieniem 40 do 50 i więcej lat. Karton nigdy nie był do tego przeznaczony. Został stworzony, by dostarczać produkty pod Twoje drzwi, a potem rozłożyć się w kompostowniku.
Układanie kartonu pod żwirem jest proste, jeśli zdecydujesz, że pasuje do Twojego planu czasowego. Spłaszcz pudła i usuń całą taśmę i zszywki. Ułóż je w 2 do 3 warstwach z nakładkami co najmniej 15 cm między arkuszami. Zmocz karton wodą z węża, żeby dopasował się do powierzchni gruntu. Od razu rozsyp 5 do 7,5 cm żwiru, zanim wiatr podniesie brzegi.
Używaj kartonu pod żwirem tylko na ścieżkach, które planujesz zmienić w ciągu 2 lat. Testowe układy i sezonowe alejki to dobre zastosowania. W przypadku trwałych podjazdów, patiów i żwirowych rabat zainwestuj w tkaną włókninę. Oszczędzisz sobie walki z chwastami i zapadającego się żwiru, które przychodzą po rozłożeniu kartonu. Początkowy koszt dobrej włókniny zwraca się w ciągu kilku lat.
Przeczytaj cały artykuł: Agrowłóknina ogrodowa: zalety, wady i zastosowania
