Większość roślin zimozielonych chce gleby kwaśnej o pH od 5,0 do 5,5 albo lekko kwaśnej o pH od 6,0 do 6,5. Penn State Extension podaje oba przedziały, bo pH gleby dla roślin zimozielonych to nie jedna liczba dobra dla każdej rośliny. Wszystko, co mieści się w tych dwóch przedziałach, to ziemia, na której da się pracować. Wszystko daleko poza nimi zamienia się w kłopot, którego nikt nie planował.
Badanie gleby rozstrzyga sprawę pH, zanim kupisz drzewo i wykopiesz dołek — i cały trik polega właśnie na tej kolejności. Wynik mówi ci, które rośliny zimozielone trafiają na twoją listę, a które zostają w szkółce. Najpierw badanie. Gdy bryła korzeniowa jest już w ziemi, kręcisz się wokół rośliny, zamiast działać z wyprzedzeniem, a każda poprawka od tego momentu jest trudniejsza, niż musiała być.
Wewnątrz tego zakresu grupa się dzieli. Różanecznik ciągnie w stronę bardziej kwaśną i najlepiej rośnie blisko 5,0. Cis japoński, świerk i jodła proszą o ziemię ledwie kwaśną, więc górne wartości pasują im w sam raz. Różnica między 5,0 a 6,5 na papierze wygląda niewielko, a daje ci dwie różne listy zakupów. Kwaśna gleba dla iglaków to rozsądne założenie na start, ale i tak przypisz cel konkretnej roślinie, a nie słowu „zimozielona" wydrukowanemu na etykiecie.
Powyżej tego przedziału trzeba uważać na żelazo. Niedobór żelaza jest częsty w glebach o wysokim pH i u jednych gatunków przebiega ostrzej niż u innych. Chloroza żelazowa, która dopada rośliny zimozielone na ziemi o wysokim pH, zależy więc od tego, co trafiło do dołka. Dwa drzewa mogą rosnąć w tym samym rabacie, a objawy pokaże tylko jedno z nich. Wybór gatunku waży tu tyle samo, co liczba z badania gleby.
Tuż obok pH stoi odprowadzanie wody i to ono często zwodzi. Mokra lub źle odwodniona gleba to udokumentowana przyczyna nietypowego zrzucania igieł, więc drzewo może stać w idealnym pH i mimo to gubić igły. Przejdź się po tym miejscu po ulewie i sprawdź, jak długo stoi tam woda. Jeśli długo się utrzymuje, pH nie jest twoim pierwszym problemem.
Dwa najczęstsze kłopoty z roślinami zimozielonymi zaczynają się w ziemi, a nie w drzewie. Jeden to zrzucanie igieł na glebie, która pozostaje mokra, drugi to roślina zimozielona posadzona w ziemi o wysokim pH. Oba warto wykluczyć, zanim ruszysz na polowanie na szkodnika czy chorobę. I oba kosztują znacznie mniej, gdy załatwisz je przed posadzeniem drzewa, niż gdy roślina spędzi cały sezon w złym miejscu.
Never add sand alone to a clay soil. Test the ground first, correct the pH and the drainage second, and plant third.
Jeśli wynik badania wypada powyżej bardziej kwaśnego przedziału, a marzył ci się różanecznik, posadź coś innego. Cis albo świerk wymagają od tej samej ziemi mniej i przyjmą się same z siebie. Dopasowanie rośliny do gleby bije poprawianie gleby pod roślinę. Praca z pH, które już masz, nic nie kosztuje, a zmiana zdania w szkółce jest darmowa.
Ostatni element to głębokość. Większość korzeni pobierających wodę i składniki pokarmowe siedzi w wierzchniej warstwie gleby, w 15 do 46 cm. Ten płytki pas możesz dosięgnąć i zmienić przed dniem sadzenia, i to z niego drzewo żyje, gdy już stoi w ziemi. Zrób to dobrze na starcie. Wtedy pierwszy sezon pójdzie na wzrost, a nie na naprawianie.
Przeczytaj cały artykuł: Drzewa zimozielone: 8 rodzajów i jak wybrać
