De meeste groenblijvers willen zure grond met pH 5,0 tot 5,5, of licht zure grond met pH 6,0 tot 6,5. Penn State Extension noemt beide bereiken, want de bodem-pH voor groenblijvers is niet één getal dat voor elke plant geldt. Alles binnen die twee bereiken is werkbare grond. Alles wat er ruim buiten valt, wordt een klus waar je niet om hebt gevraagd.
Een bodemtest beantwoordt de vraag naar de bodem-pH voordat je de boom koopt of het gat graaft, en die volgorde is het hele trucje. De uitslag vertelt je welke groenblijvers op je lijstje horen en welke bij de kwekerij blijven staan. Test eerst. Zodra een kluit in de grond zit, werk je om een plant heen in plaats van vooruit te werken, en elke oplossing is vanaf dat moment lastiger dan nodig.
Binnen dat bereik valt de groep uiteen. De rododendron neigt naar de zuurdere kant en doet het het best rond 5,0. Japanse taxus, spar en zilverspar vragen om nauwelijks zure grond, dus de hogere waarden passen prima bij ze. Het verschil tussen 5,0 en 6,5 lijkt op papier klein, en toch levert het je twee verschillende boodschappenlijstjes op. Zure grond voor coniferen is een redelijk uitgangspunt, maar je koppelt de streefwaarde toch aan de plant die je hebt gekozen en niet aan het woord groenblijvend op het etiket.
Ga je boven dat bereik zitten, dan is ijzer het punt om op te letten. IJzergebrek komt vaak voor in bodems met een hoge pH, en bij sommige groenblijvende soorten pakt het ernstiger uit dan bij andere. De ijzerchlorose waar groenblijvers op grond met een hoge pH tegenaan lopen, hangt dus af van wat er in het plantgat ging. Twee bomen kunnen in hetzelfde perk staan en maar één ervan laat het zien. Soortkeuze weegt hier net zo zwaar als het getal op de test.
Afwatering staat direct naast pH, en daar vergissen mensen zich in. Natte of slecht doorlatende grond is een gedocumenteerde oorzaak van abnormale naaldrui, dus een boom kan een perfecte waarde hebben en toch naalden laten vallen. Loop na een flinke bui over de plek en kijk hoe lang het water blijft staan. Blijft het lang staan, dan is pH niet je eerste probleem.
Twee van de meest voorkomende klachten bij groenblijvers beginnen in de grond en niet in de boom. Naaldrui op grond die nat blijft is de ene, en een groenblijver op grond met een hoge pH de andere. Beide zijn het waard om uit te sluiten voordat je op zoek gaat naar een plaag of een ziekte. En ze kosten veel minder om op te lossen voordat de boom de grond in gaat dan nadat hij een heel seizoen op de verkeerde plek heeft gestaan.
Never add sand alone to a clay soil. Test the ground first, correct the pH and the drainage second, and plant third.
Komt je test hoger uit dan het zuurdere bereik en had je je zinnen gezet op een rododendron, plant dan iets anders. Een taxus of een spar vraagt minder van diezelfde grond en wortelt vanzelf in. De plant afstemmen op de grond werkt beter dan de grond corrigeren voor de plant. Werken met de bodem-pH die je al hebt kost niets, en je bij de kwekerij bedenken is gratis.
De diepte is het laatste stukje. De meeste wortels die water en voeding opnemen, zitten in de bovenste 15 tot 46 cm grond. Die ondiepe laag kun je vóór de plantdag bereiken en aanpassen, en het is de laag waar de boom van leeft zodra hij staat. Doe het meteen goed. Dan gaat het eerste seizoen naar groei in plaats van naar herstel.
Lees het volledige artikel: Groenblijvende bomen: 8 soorten en hoe je kiest
