Żonkil to odpowiedź na pytanie, jaki kwiat symbolizuje narcyzm. Ten kwiat należy do rodzaju Narcissus. Od bardzo dawna oznacza próżność i miłość własną w kulturze zachodniej.
Mitologia żonkila za tym powiązaniem zaczyna się od słynnej greckiej opowieści, którą prawdopodobnie już słyszałeś. Młodzieniec imieniem Narcyz słynął z niezwykłej urody. Traktował wszystkich z zimnym okrucieństwem. Gdy nimfa Echo zakochała się w nim, odepchnął ją. Bogini Nemezis ukarała go, prowadząc nad sadzawkę o spokojnej tafli wody. Zobaczył swoje odbicie i zakochał się w nim. Nie mógł odejść. Pozostał nad tą sadzawką, aż umarł. W tym miejscu, nad brzegiem wody, wyrósł złoty kwiat.
Z mojego doświadczenia z wizyt w ogrodach wiosną to skojarzenie uderza od razu. Najlepsze ekspozycje narcyzów, jakie widziałem, zawierają małe tabliczki opowiadające tę grecką historię. Widać rzędy żonkili pochylających swoje trąbkowate główki ku ziemi. Wyglądają niemal tak, jakby wpatrywały się we własne odbicia. To łączy żywą roślinę z 3000-letnią opowieścią w sposób, który zostaje z tobą długo po wyjściu z ogrodu.
Penn State Extension odnotowuje, że Karol Linneusz nadał rodzajowi tę nazwę w 1753 roku. Zaczerpnął ją wprost z greckiego mitu. Żonkile nie pojawiają się w zapisach ogrodniczych jako popularne kwiaty aż do końca XIX wieku. Wtedy hodowcy w Anglii i Holandii stworzyli wielkokielichowe odmiany, które widzisz dziś w sklepach. Wcześniej większość ludzi znała je jako dzikie kwiaty na polach i w lasach.
Znaczenie kwiatu narcyza zmieniało się jednak znacznie na przestrzeni lat. Grecka historia wiąże ten kwiat z próżnością. Ale jeśli zapytasz większość ludzi dzisiaj, powiedzą ci, że żonkile oznaczają odrodzenie i nowe początki. Widzisz te kwiaty przebijające się przez zimną glebę, gdy zima wydaje się nie mieć końca. W Chinach kwiat ten przynosi szczęście podczas Nowego Roku Księżycowego. Walijczycy uznają go za swój kwiat narodowy. W niemal każdej kulturze, która go uprawia, znajdziesz inne znaczenie tego samego kwiatu.
Organizacje walczące z rakiem na całym świecie używają teraz żonkila jako symbolu nadziei. Można go znaleźć w kampaniach z Kanady, Australii, Irlandii i Stanów Zjednoczonych. American Cancer Society co roku organizuje akcję Daffodil Days. Ten wybór jest trafny, bo kwiat pojawia się, gdy zima wydaje się nie mieć końca. Daje ludziom widoczny znak, że lepsze dni są przed nimi. Możesz kupić bukiet, aby wesprzeć tę sprawę, nawet nie znając starej greckiej historii kryjącej się za tą nazwą.
Sadząc żonkila w swoim ogrodzie, uprawiasz kwiat z tysiącami lat historii zamkniętymi w jednej cebulce. Niesie ze sobą mit o miłości własnej, która wymknęła się spod kontroli. Niesie też współczesne przesłanie nadziei. Niewiele innych kwiatów daje ci taką głębię.
To, czy widzisz próżność, czy odnowę, patrząc na swoje żonkile, zależy od ciebie. Tak czy inaczej uprawiasz coś, co ma więcej znaczenia, niż większość ludzi zdaje sobie sprawę. Powiązanie tego kwiatu z narcyzmem przetrwało nie bez powodu. Historia kryjąca się za twoim ogrodem jest równie bogata jak kwiaty, którymi cieszysz się każdej wiosny.
Jeśli chcesz wyhodować swój własny kawałek tej historii, kup jesienią cebulki narcyzów. Posadź je na głębokości 10 do 15 cm w dobrze przepuszczalnej glebie i poczekaj na wiosnę. Będziesz mieć miejsce w pierwszym rzędzie na jedną z najstarszych opowieści w ogrodnictwie. Twoje kwiaty będą ją opowiadać na nowo każdego roku, wprost na twoim podwórku. Trudno znaleźć inną roślinę, która daje ci tyle znaczenia przy tak niewielkim nakładzie pracy.
Przeczytaj cały artykuł: Cebulki żonkili: Poradnik sadzenia i pielęgnacji
