Kolce to liście. Kaktus nie zrzucił liści, tylko je przebudował, a rola kolców kaktusa sprowadza się do dwóch zadań. Kolce ocieniają pęd i rozbijają wysuszające wiatry, które ściągają wodę z powierzchni rośliny. Patrzysz na przekształcone liście w najprostszym możliwym sensie, a to sporo pracy jak na coś, co zaliczyłbyś do kolczastej broni.
Przyjrzyj się saguaro z bliska, a zobaczysz, jak ten układ się opłaca. Pęd ma od 19 do 25 głębokich, biegnących wzdłuż żeber, a każde żebro jest usiane kępkami szczeciniastych kolców. Powierzchnia, na której roślina produkuje pokarm, jest więc tą samą powierzchnią, która jest ocieniana i strzeżona. Ta jedna zielona skórka musi żywić roślinę i utrzymać wodę, podczas gdy każdy głodny próbuje ukroić sobie kęs. Szerokie liście dodałyby tylko powierzchni, którą słońce i wiatr mogłyby wysuszać.
Cała zamiana zaczyna się w pędzie. Człony i pnie kaktusów to przekształcone pędy z woskową powłoką, więc roślina produkuje pokarm w pędzie, a nie w jakimkolwiek liściu. Gdy pęd przejął to zadanie, liściom nie została żadna praca i mogły stać się czymś innym. To, co masz teraz, to kolec wyrastający z areoli — małego, poduszkowatego pączka na powierzchni pędu, siedzącego tam, gdzie u każdej innej rośliny byłby węzeł liściowy.
Kształt kolca wynika z zadania. Saguaro nosi cienkie szczeciny w ciasnych kępkach nanizanych wzdłuż żeber, rozłożone rzadko i równomiernie na bardzo wysokiej roślinie. Kaktus beczkowaty z Arizony poszedł w drugą stronę: ma haczykowate kolce dość mocne na haczyki wędkarskie i ludzie właśnie tak ich używali. Rola kolców kaktusa pozostaje w obu przypadkach ta sama — najpierw cień, tuż za nim obrona.
Opuncja dokłada drugą warstwę. Jej areole niosą glochidia, drobniutkie haczykowate włoski, które odrywają się przy najlżejszym dotknięciu i wbijają w skórę. Dlatego otarcie się o człon dokucza ci bardziej niż ukłucie jednym dużym kolcem. Duży kolec widzisz i możesz go wyciągnąć. Glochidia schodzą dziesiątkami, są na tyle drobne, że łatwo je przeoczyć, i drażnią skórę, w której utkwiły.
NPS Organ Pipe reports that prickly pear areoles bear glochids, tiny barbed hairs that irritate skin. Those hairs cause most of the trouble, not the large spines you can see coming. Keep bare skin away from the pads, and stand spiny plants back from walkways and out of reach of children and pets.
Za to rozwiązanie płaci pęd. Trzyma wodę i prowadzi produkcję pokarmu pod woskową uszczelką, cały dzień, z pustynnym słońcem nad głową. Duża część tej produkcji odbywa się nocą, gdy chłodniejsze powietrze oznacza mniejsze straty wody. A kolce i tak nie skreślają kaktusa z menu — gryzonie ogryzają człony, a owoce opuncji jedzą i niedźwiedzie, i ludzie. Pancerz spowalnia roślinożercę, ale go nie zatrzymuje.
Rozmieszczenie da ci więcej niż jakakolwiek sztuczka z obchodzeniem się z rośliną. Postaw opuncję tam, gdzie nigdy nie musisz się koło niej przeciskać, a kaktus beczkowaty trzymaj z dala od krawędzi ścieżki, gdzie najpierw znajdzie go twoja noga. W domu ustaw doniczki tam, gdzie ciekawska ręka nie sięgnie ponad nimi. Roślina nigdy się nie przesunie, więc to ty planujesz wokół niej, a kolec nie odróżni twojej dłoni od głodnego gryzonia.
Przeczytaj cały artykuł: Kaktusy łatwo zabić — trudniej odczytać ich sygnały
