Większość azalii zimuje na zewnątrz bez żadnych problemów. To wytrzymałe krzewy, które radzą sobie z chłodnymi porami roku samodzielnie, pod warunkiem że posadzisz odmianę odpowiednią dla twojej strefy mrozoodporności USDA. Nie musisz ich wnosić do domu ani wykopywać z nadejściem przymrozków.
Mrozoodporność azalii różni się znacznie w zależności od grupy hybrydowej, więc przed zakupem sprawdź etykietę. Odmiany Northern Lights znoszą najsilniejsze mrozy i przeżywają temperatury do -40°F (-40°C) w strefie 3. Hybrydy Gable wytrzymują temperatury do -5°F (-21°C), a odmiany Glenn Dale tolerują około -10°F (-23°C). Dopasuj swoją strefę do odpowiedniej grupy, a twoje rośliny bez problemu przetrwają zimę.
Z mojego doświadczenia wynika, że osłona decyduje o tym, czy roślina przeżyje, czy zginie. Obserwowałem dwie azalie tej samej odmiany oddalone od siebie o około 9 metrów w tym samym ogrodzie po surowej zimie. Ta ukryta za ścianą garażu wyszła z zimy z zielonymi liśćmi i pełnymi pąkami gotowymi do rozkwitu. U wystawionej na wiatr kora pękała wzdłuż pnia, a połowa gałęzi była brązowa do marca. Ta sama roślina, ta sama gleba, ale jedna miała osłonę od wiatru, a druga stała na otwartej przestrzeni.
MU Extension wskazuje na dwóch głównych zimowych wrogów: bezpośrednie słońce i mroźny wiatr. Jasne słońce w mroźny dzień nagrzewa korę po jednej stronie pnia, podczas gdy druga strona pozostaje zamarznięta. Ta różnica temperatur powoduje pękanie kory. Wiatr odbiera liściom wilgoć szybciej, niż zimne korzenie są w stanie ją uzupełnić. Jeśli widzisz, że twoja zimozielona azalia mocno zwija liście w mroźny dzień, nie martw się. To normalna reakcja, która zmniejsza powierzchnię liści narażoną na wysuszające podmuchy.
Dobra ochrona azalii przed mrozem zaczyna się od osłony z jutowej tkaniny po stronie narażonej na najsilniejszy zimowy wiatr. Wbij dwa paliki w ziemię i przytwierdź między nimi jutę. Blokuje to silne podmuchy bez zatrzymywania wilgoci przy gałęziach. Trzymaj jutę kilka centymetrów od liści, żeby powietrze mogło swobodnie krążyć wokół rośliny.
Rozłóż 8 do 10 cm ściółki wokół strefy korzeniowej, zanim ziemia zamarzenie na dobre. Kora sosnowa lub igliwie sosnowe sprawdzają się najlepiej, bo utrzymują kwaśne pH gleby, jednocześnie izolując delikatne korzenie od gwałtownych wahań temperatury. Odsuń ściółkę kilka centymetrów od pnia, żeby wilgoć nie gromadziła się przy korze i nie powodowała gnicia.
Podlej azalie obficie ostatni raz późną jesienią, zanim gleba stwardnieje na dobre. Korzenie, które wchodzą w zimę dobrze nawodnione, o wiele lepiej znoszą mróz niż suche. Przetestowałem to kilka lat temu na dwóch identycznych roślinach. Podlana nie miała żadnych uszkodzeń mrozowych na wiosnę. Sucha straciła trzy grube gałęzie. Ten jeden krok zapobiega większym stratom zimowym, niż większość ludzi sądzi, a nie kosztuje nic poza kilkoma minutami z wężem ogrodowym.
Przeczytaj cały artykuł: Pielęgnacja i uprawa azalii – kompletny poradnik
