Sierplant · Poaceae
Mexicaans vedergras
Nassella tenuissima
Zet het in schrale grond en volle zon, en dit zachte, wuivende gras beloont je het hele seizoen, terwijl het bijna niets terugvraagt.
Volle zon
Elke 10–21 dagen
90–120 dagen
tot -18°C
Overzicht
Voelde je je ooit onzeker over grassen, dan is dit een heerlijke soort om mee te beginnen. Mexicaans vedergras vergeeft veel, en de haardunne halmen vangen het kleinste briesje op en golven in zachte deiningen. Gedurende het seizoen verzacht het groen tot een warme tarwekleur, en de plant verzamelt zich tot een nette, fonteinvormige pol die thuishoort in een grindtuin of langs een border.
Zie het als een taaie, droogtebestendige vaste plant die opgroeide in de droge streken van het zuidwesten van de VS en Mexico, dus een beetje verwaarlozing past het prima. Zodra de wortels zich hebben gevestigd, vraagt het bijna niets en verdraagt het hitte en arme grond moeiteloos. Maak je geen zorgen als het rustiger wordt en verbruint in het heetst van de zomer, want die rust is normaal en frisse groei keert terug zodra het weer afkoelt.
Het enige waar je op moet letten, is het zaad. Eén enkele pol kan duizenden windverspreide zaden produceren, en in streken met milde winters, zoals Californië, is het uit tuinen ontsnapt en heeft het zich invasief gevestigd in open grasland. Het goede nieuws is dat de oplossing eenvoudig is en ruim binnen je bereik ligt: knip de zaadpluimen weg voordat ze rijpen, en dan blijft dit een sierlijke, gemakkelijke plant waar je trots op kunt zijn.
Verzorging
De korte versie: volle zon en scherpe drainage in schrale, zanderige grond passen het best. Geef licht water zodra het is aangeslagen, laat de meststof in de schuur staan, kam het elke late winter door, en knip de zaadpluimen weg voordat ze rijpen, zodat het netjes binnen de perken blijft.
Licht
Trakteer het op volle zon en je krijgt de mooiste kleur en de netste, meest rechtopstaande pol. Een beetje middagschaduw is prima, dus maak je geen zorgen over een licht beschaduwde plek, maar bij te veel schaduw valt de plant open en verliest hij die mooie fonteinvorm.
Water
Zodra het geworteld is, is dit gras zeer droogtetolerant, dus een beurt water elke 10 tot 21 dagen volstaat, en zelfs minder als het koel is. Geef het af en toe een flinke beurt water tijdens een lange droge periode, maar laat het alsjeblieft niet in drassige grond staan, want natte wortels zijn het enige waar het niet tegen kan.
Bodem
Het voelt zich het gelukkigst in schrale, scherp doorlatende zandleem, en het gedijt ook prima in steenachtige of kleigrond, zolang die grond maar droog blijft. Een brede pH-range van 5,5 tot 8,0 houdt het comfortabel, dus grondzuurgraad is zelden een zorg; het is vocht waar je op moet letten.
Temperatuur
Dit is een winterharde plant over een breed bereik, van ongeveer -18°C tot 38°C, wat overeenkomt met USDA-zones 7 tot en met 10. Zakken je winters daaronder, laat je dan niet ontmoedigen, want koudere tuinen kunnen er gewoon van genieten als een kortlevende seizoensschoonheid.
Luchtvochtigheid
Droge lucht is precies wat het wil, komend als het is uit dorre streken. Hoge luchtvochtigheid doet het geen goed en kan zelfs het hart van de plant beschadigen door het vochtig te houden, dus geef het open ruimte en wat bewegende lucht in plaats van een benauwd, beschut hoekje.
Bemesting
Bemesten kun je bijna helemaal vergeten, wat weer iets minder is om aan te denken. Het gedijt goed in arme grond, en een lichte voorjaarsgift is echt het meeste wat het ooit wil, want rijke grond maakt het alleen maar slap en zet het aan tot nog meer zaadvorming.
Snoeien
Kam of knip de strokleurige, oude halmen terug in de late winter of vroege lente voordat de frisse groei begint, en probeer niet te malen om de rafelige aanblik die het draagt tijdens zijn zomerrust. Het aardigste en nuttigste klusje van allemaal is het wegscheren van de zaadpluimen voordat ze rijpen, zodat de plant blijft waar je hem wilt.
Verpotten
In een pot hoeft het zelden verplaatst te worden, dus daar is geen gedoe mee, maar til het op en deel het wanneer de wortels rond de pot draaien, het midden afsterft, of het na elke beurt water snel uitdroogt. Herplant de gezonde buitenste delen in een verse, grove mix en laat het versleten midden gaan.
Formaat & plantafstand
Een volgroeide pol wordt ongeveer 30 tot 61 cm hoog en net zo breed. Geef elke plant de ruimte door ze op dezelfde 30 tot 61 cm afstand van elkaar te planten, zodat elke kleine fontein naar buiten kan welven zonder zijn buur te verdringen.
Wanneer planten
Hier is geen haast en geen lastige timing bij. Zaai binnen voor in de late winter, zes tot acht weken voor de laatste vorst, en zet de jonge planten pas buiten als de kou echt voorbij is, ergens tussen het voorjaar en de vroege zomer. De vedervormige pluimen verschijnen van juni tot september, en wil je liever niet dat het uitzaait, knip ze dan simpelweg weg voordat ze rijpen.
Gebruikelijke maanden voor een gematigd klimaat: begin eerder in warme zones, later waar voorjaarsvorst lang aanhoudt.
- Zaaien: Laat in de winter tot vroeg in de lente, 6 tot 8 weken voor de laatste vorst
- Planten: Na de laatste vorst, van de lente tot vroeg in de zomer
- Oogsten: Juni tot september
Winterhardheid
Temperatuur: tot -18°C
Problemen oplossen
Vrijwel alles wat er met dit gras misgaat, komt neer op een van twee dingen: de zaadvorming die je te snel af is, of wortels die te nat staan. Die zorgwekkende bruine aanblik in de hoogzomer is meestal gewoon de plant die een dutje doet. Zoek je situatie hieronder op, dan weet je of er een zachte hand nodig is of dat je het gewoon kunt laten begaan.
Overal kleine zaailingen, zelfs buiten de border
Wat je ziet is zelfzaai, en dat is echt het ene grote nadeel van de plant. Eén enkele pol laat duizenden windverspreide zaden los die een langdurige zaadbank vormen en wegdrijven naar gazons, paden en wilde grond. Je kunt het makkelijk voorblijven: knip en verzamel de vedervormige zaadpluimen voordat ze rijpen, graaf jonge zaailingen met wortel en al uit, en gooi uitgebloeide planten bij het afval in plaats van te composteren waar het gras wild groeit.
Oplossing:
- Knip en verzamel de vedervormige zaadpluimen voordat ze rijpen en zaad verspreiden
- Trek of graaf ongewenste zaailingen uit terwijl ze nog jong zijn, inclusief de wortels
- Verwijder en gooi uitgebloeide planten bij het afval, niet bij de compost, waar het gras invasief is
Het midden van de pol wordt zacht, bruin en drassig
Drassige grond is de boosdoener en veroorzaakt wortelrot, en dit gras verdraagt simpelweg geen natte voeten. Bij slechte drainage of te veel water geven worden het hart en de wortels zacht en donker. Bouw het water geven af en verbeter de drainage, til dan de pol op, behoud de gezonde buitenste groei en laat het dode midden gaan. Houd ook moed, want een oude plant kan gewoon het natuurlijke einde van zijn korte leven bereiken.
Oplossing:
- Verbeter de drainage en geef minder water
- Til op en deel de gezonde buitenste delen, en verwijder het dode midden
- Herplant in scherp doorlatende, schrale grond
Strokleurig, bruin blad dat er in de hoogzomer klaar mee lijkt
Meestal is dit gewoon zomerse halfrust, de natuurlijke manier van de plant om met hitte om te gaan, en helemaal geen teken van problemen. Het hart blijft eronder in leven, en frisse, groene groei keert terug zodra het weer afkoelt of je het terugsnoeit. Opeengehoopt oud, dood blad maakt het alleen maar treuriger dan het is, dus kam het met de hand of een hark uit en scheer de pol in de late winter.
Oplossing:
- Kam dood blad met de hand of een hark uit
- Snoei het blad terug in de late winter tot vroege lente om de groei te verfrissen
Plakkerige halmen, verwrongen groei, of kleine vlekken op het blad
Plakkerig, vervormd blad wijst meestal op bladluis die zich voedt aan de halmen, terwijl vlekken wijzen op bladvlekkenziekte. Geen van beide is iets om wakker van te liggen. Een stevige waterstraal spoelt de bladluis los en ze komen zelden in grote aantallen terug, en je kunt gewoon de ergst aangetaste blaadjes wegtrekken en de pol openmaken zodat lucht erdoorheen kan bewegen.
Oplossing:
- Spoel de bladluis los met een krachtige waterstraal
- Verwijder zwaar aangetast blad en verbeter de luchtcirculatie
Giftigheid
Hier kun je gerust op zijn. Mexicaans vedergras is niet giftig voor katten, honden, paarden of enig ander dier, en het is ook veilig voor mensen. De enige kleine ongemakken zijn de borstelige zaden, die in vacht kunnen verstrikt raken of net als dolletjes in de poot van een hond kunnen blijven steken, en het stuifmeel, dat hooikoorts kan verergeren bij wie daar gevoelig voor is.
Veilig voor
Mensen · Katten · Honden · Paarden · Konijnen · Vee · Vogels
Katten Veilig
Er zitten hier geen gifstoffen in, dus een nieuwsgierige kat loopt geen enkel gevaar. Een kat die aan de halmen kauwt, kan ze weer uitbraken, en de fijne zaden kunnen in een lange vacht verstrikt raken, maar niets ervan is schadelijk.
Honden Veilig
Honden kunnen probleemloos in de buurt van het gras zijn en er zelfs aan knabbelen. Bedenk wel dat de borstelige aren in de vacht verstrikt kunnen raken en in poten of oren kunnen boren, net als dolletjes, dus een snelle borstelbeurt na een wandeling door de pol zet alles weer recht.
Paarden Veilig
Paarden lopen ook geen gevaar, want het is niet giftig en wordt zonder enige schade begraasd.
Konijnen Veilig
Een konijn kan met plezier aan het blad knabbelen, zonder enig risico op vergiftiging.
Vee Veilig
Runderen, geiten en schapen kunnen er vrij aan grazen zonder schade, al biedt het hen weinig echte voedingswaarde.
Vogels Veilig
Het is onschadelijk voor vogels, die vaak aan de rijpe zaden pikken en het zo ver buiten je tuin helpen verspreiden.
Mensen Veilig
Geen enkel deel van deze plant is giftig voor mensen, dus je kunt het gemakkelijk hanteren. Het graspollen kan klachten oproepen bij iedereen die gevoelig is voor hooikoorts, en dat is het enige om in gedachten te houden.
De fijne, borstelige zaden en aren kunnen zich vasthechten in en verstrikt raken met de vacht van huisdieren (een klein, mechanisch ongemak zoals dolletjes), en huisdieren die aan het gras knabbelen kunnen braken. Graspollen kan mensen met een aanleg voor allergieën hinderen.
Variëteiten
Er is hier geen lange lijst om je zorgen over te maken, wat het overzichtelijk houdt. Een paar namen kom je tegen bij het tuincentrum, en één vriendelijke groep van gelijkenissen is de moeite waard om te kennen als je van het uiterlijk houdt maar liever de zelfzaai overslaat.
Pony Tails
Pony Tails is de soort die je het vaakst tegenkomt, geliefd om zijn bijzonder zachte, fijne blad dat golft in het lichtste briesje, al zaait het net zo vrij uit en verspreidt het zich net zo makkelijk als de soort zelf, dus houd het in de gaten.
Stipa tenuissima (synoniem)
Stipa tenuissima is simpelweg dezelfde plant onder zijn oudere botanische naam, die veel tuincentra nog steeds gebruiken, dus schrik niet als je hem gelabeld ziet als Stipa in plaats van Nassella.
Inheemse naaldgrassen (Nassella / Stipa soorten)
Inheemse naaldgrassen zoals purper naaldgras geven je diezelfde luchtige, dromerige textuur zonder het invasieve gedrag, wat ze de vriendelijkere keuze maakt overal waar de Mexicaanse soort problemen veroorzaakt.
Zo vermeerder je
Meer van dit gras maken is echt eenvoudig, en je hebt er twee zachte manieren voor. Welke je kiest, hangt vooral af van of je het erg vindt dat het uitzaait.
ZaadMakkelijk
Zaai binnen voor in de late winter tot vroege lente, of het zaait zichzelf gemakkelijk buiten uit · Eén groeiseizoen
Zaad is verreweg de makkelijkste weg, en eerlijk gezegd doet de plant het meeste werk zelf, door overal op te komen zodra hij zaad zet. Zaai binnen voor in de late winter tot vroege lente, of laat het gewoon buiten zelf uitzaaien, en binnen één groeiseizoen groeit een zaailing uit tot een volwaardige pol. Diezelfde bereidwilligheid is precies waarom het zich verspreidt waar je dat liever niet had, dus houd de zaadvorming rustig in toom waar het een probleem dreigt te worden.
ScheurenMakkelijk
Voorjaar · Eén groeiseizoen
Delen is de nette manier om meer planten te maken zonder overal zaad te verspreiden, wat een goed gevoel geeft. Til een gevestigde pol op in het voorjaar, trek hem uit elkaar, en gooi een eventueel dood midden weg; herplant dan de levende buitenste delen en zie ze binnen één seizoen comfortabel aanslaan.
Mythes
Mexicaans vedergras gedraagt zich overal netjes en veroorzaakt nooit problemen.
In werkelijkheid zaait het zich hevig uit en staat het te boek als invasief in Californië en andere streken met milde winters, waar het over het tuinhek springt en inheems gras in open terrein verdringt. Sommige gebieden ontmoedigen of beperken het aanplanten inmiddels zelfs. Toch hoeft niets hiervan je zorgen te baren, want de oplossing is eenvoudig: knip de zaadpluimen weg voordat ze rijpen, en kies waar het wild groeit liever voor een inheems polvormend gras.