De belangrijkste nadelen van lathyruswindes zijn agressieve zelfuitzaaiing, giftige zaden en een kort bloeivenster. Deze klimplanten zien er 's ochtends prachtig uit, maar ze hebben echte keerzijden waar elke tuinier van op de hoogte moet zijn voordat hij ze plant. Je moet er met open ogen ingaan als je deze bloemen wilt kweken.
Zelfuitzaaiing staat bovenaan de lijst van lathyruswindeproblemen. Elke rank laat honderden zaden vallen die jarenlang in je grond kunnen blijven zitten en ontkiemen wanneer je het het minst verwacht. Ik plantte drie jaar geleden een enkele lathyruswinde-rank aan mijn verandaleuning. Nu vind ik zaailingen in mijn bloembedden, mijn moestuin en zelfs in scheuren in de oprit. Eén rank veranderde in een volwaardig onkruidprobleem waar ik elk voorjaar tegen vecht.
Het invasieve karakter van deze ranken is serieus genoeg dat sommige staten bepaalde soorten hebben verboden. Sommige soorten zijn verboden in Arizona en Arkansas. Ongeveer 30 soorten staan als schadelijk onkruid geregistreerd in Noord-Amerika. Op boerderijen kunnen lathyruswinde-ranken katoenoogsten met 80 tot 88% verminderen door de planten te verstikken en oogstmachines te verwarren. Wat er mooi uitziet aan je hek, kan echte schade aanrichten als het je tuin ontsnapt.
Een van de belangrijkste nadelen van lathyruswindes is dat hun zaden giftig zijn. De zaden bevatten alkaloïden die braken, misselijkheid en diarree veroorzaken bij honden, katten, paarden en zelfs mensen. Als je huisdieren of kleine kinderen hebt, moet je het hele seizoen bovenop het opruimen van zaaddozen zitten. Gevallen zaaddozen op de grond vormen het grootste risico, omdat nieuwsgierige huisdieren graag op dingen kauwen die ze in de tuin vinden.
Elke lathyruswindebloem bloeit slechts één enkele ochtend en sterft dan af. 's Middags zijn de bloemblaadjes al verwelkt en is de show voorbij voor die bloem. De volgende dag gaan er nieuwe bloemen open, maar je ziet dezelfde bloem nooit twee keer. Als je bloemen wilt die dagen of weken meegaan in een vaas, zijn lathyruswindes niets voor jou. Het is een nu-of-nooit-bloem.
De ranken sterven ook bij de eerste vorst zonder terug te komen. Je hebt bloemen van de zomer tot de herfst en dan wordt de hele plant in één nacht zwart. In koude klimaten betekent dit dat je elk jaar opnieuw begint met zaad. De snelle dood na de vorst kan een lelijk kaal klimrek in je tuin achterlaten, precies wanneer de chrysanten en asters van je buren op hun mooist zijn.
Als deze nadelen je zorgen baren, kijk dan eens naar de dwerg-lathyruswinde (ook verkocht als Evolvulus). Dit laaggroeiende familielid klimt niet en zaait zichzelf niet uit zoals gewone lathyruswindes. Het blijft compact, bloeit de hele zomer en neemt je tuin niet over. Je krijgt nog steeds die mooie blauwe trompetbloemen zonder de rommel en het risico. Het is een prima alternatief voor iedereen die van de uitstraling houdt maar niet de hoofdpijn wil.
Mijn buurvrouw leerde op de harde manier over het vorstprobleem. Ze bouwde een prachtig klimrek bedekt met lathyruswindes en gebruikte het als privacyscherm. Toen de vorst in oktober toesloeg, ging alles in één nacht dood. Ze bleef de volgende zes maanden door kale stokken naar de tuin van haar buren staren. Nu kweekt ze clematis op dat klimrek, omdat die elk jaar terugkomt.
Lathyruswindes kunnen nog steeds de moeite waard zijn als je ze goed beheert. Verwijder zaaddozen voordat ze uitdrogen, houd ranken weg bij huisdieren en geniet elke ochtend van de bloemen zolang ze er zijn. Ga er gewoon in met het volledige plaatje zodat je niet eindigt met een tuin vol verrassingen waar je niet op had gerekend.
Lees het volledige artikel: Gids voor de Winde (Morning Glory)
