Het belangrijkste hydrocultuur meetinstrument is een EC/pH-combimeter. Dit apparaat vertelt je zowel hoeveel voedingsstoffen je hebt als of je planten er toegang toe hebben. Zonder dit kweek je blind.
Ik begon met goedkope meters die ongeveer €15 per stuk kostten. Ze raakten binnen twee weken uit kalibratie. Ik verspilde maanden aan het achtervolgen van problemen die kwamen van slechte metingen, niet van daadwerkelijke voedingsstofproblemen. Goede meters veranderden alles voor mij.
EC vertelt je hoeveel stof er is opgelost in je water. Hogere EC betekent dat er meer voedingsstoffen aanwezig zijn. Je EC pH-meter hydrocultuur opstelling gebruikt dit getal om te laten zien of planten genoeg voedsel hebben of dat er te veel zout ophoopt.
pH meet hoe zuur of alkalisch je oplossing is. Zelfs met perfecte EC-niveaus sluit verkeerde pH voedingsstoffen buiten. Je planten verhongeren ook al zit het voedsel gewoon daar in het reservoir. Beide getallen zijn even belangrijk voor je succes.
Onderzoek van Oklahoma State zegt dat je altijd eerst EC moet controleren, dan pH. Voedingsstoffen toevoegen verandert beide metingen. Als je pH aanpast voordat je voeding toevoegt, moet je daarna opnieuw aanpassen. Eerst EC, dan pH bespaart je tijd en chemicaliën.
Basis hydrocultuur testapparatuur kost €30-100 aan de lage kant. Kwaliteitsapparaten kosten €100-300 maar houden veel langer kalibratie vast. Ik gaf drie jaar geleden €80 uit aan een middenklasse meter en hij meet nog steeds elke dag accuraat.
Kalibreer je meter minstens eenmaal per maand met verse bufferoplossingen. Oude buffer geeft valse metingen die kalibratie erger maken, niet beter. Ik markeer mijn bufferflessen met de datum waarop ik ze opende en gooi ze na drie maanden weg.
Bewaar je pH-sonde in bewaaroplossing, niet in gewoon water of droog. Gewoon water beschadigt de glazen bol na verloop van tijd. Droog bewaren doodt sondes nog sneller. Een klein flesje bewaaroplossing houdt je sonde jarenlang gezond.
Voedingsstof meetinstrumenten omvatten ook TDS-meters en penvormige testers. TDS werkt zoals EC maar rapporteert in delen per miljoen in plaats daarvan. Sommige kwekers geven de voorkeur aan de ene schaal boven de andere. Beide vertellen je dezelfde basisinformatie over voedingsstofsterkte.
Toen ik net begon, dacht ik dat teststrips prima zouden werken voor pH. Ze geven ruwe metingen maar missen de precisie die je nodig hebt voor hydrocultuur. Een schommeling van 0,5 pH kan het verschil betekenen tussen gezonde planten en blokkadeproblemen.
Investeer in een kwaliteitsmeter voordat je investeert in fancy voedingsstoffen of apparatuur. Je planten kunnen je niet hun exacte pH- en EC-niveaus vertellen. Alleen een meter kan je die getallen geven. Al het andere in je systeem hangt af van deze gegevens.
Een goede meter verdient zichzelf snel terug. Je verspilt minder voedingsstoffen door te mengen naar exacte doelen. Je vangt problemen vroeg op voordat ze je gewas beschadigen. De €100 die je uitgeeft aan een kwaliteitsmeter bespaart je honderden in verloren oogsten na verloop van tijd.
Mijn vriend negeerde mijn advies en kweekte een jaar zonder goede meter. Hij gebruikte kleurveranderende testkits die vage resultaten gaven. Toen hij eenmaal een digitale meter kocht, sprongen zijn opbrengsten 40% omhoog in de volgende groeicyclus. De cijfers liegen niet.
Lees het volledige artikel: Voedingsoplossingen voor Hydrocultuur: De Complete Gids
