Begin met ongeveer 2,5 cm water per week, regen meegerekend. Iowa State University Extension geeft dat als basisrichtlijn voor de tuin, en als het minder regent, vul je de rest aan. Vanaf daar stel je bij op soort en seizoen. Groenblijvers water geven draait minder om een vast getal dan om de wortelzone diep doorweken, en vaak genoeg dat die nooit kurkdroog wordt.
Het is de derde week van november en ik sleep een tuinslang langs de noordrand van mijn eigen perceel, waar de rij sparren staat. Geen regen sinds de eerste week van oktober. De grond is koud, maar drinkt nog steeds, en dat is precies waarom ik hier in een jas sta. Wortels blijven groeien tot de grond bevriest, dus een droog laat najaar is het slechtste moment om de slang op te rollen en het seizoen af te sluiten. Ik geef elke boom een half uur langzaam water. Ik zet de slang bij de volgende boom, ga naar binnen en kom weer buiten als de koffie op is.
Waar het water terechtkomt is net zo belangrijk als hoeveel je geeft. De meeste voedingswortels, die water en voeding opnemen, zitten in de bovenste 15 tot 46 cm grond, en ze reiken veel verder dan de takken. Een snelle ronde met de sproeier maakt alleen de bovenste centimeters nat en is tegen de middag verdampt. Laat de slang in plaats daarvan zachtjes lopen, houd hem op één plek tot het water is weggezakt, verschuif hem dan ongeveer een meter en herhaal dat rond de boom. Graaf achteraf een centimeter of tien en ga door als de grond onder het oppervlak nog droog is.
De soort bepaalt de rest. Spar en zilverspar willen extra water en doen het goed in een beregend gazon, terwijl dennen en jeneverbessen beter af zijn op drogere grond en er niet van houden om als gras begoten te worden. Die tweedeling is het praktische deel van de watervraag bij groenblijvers, en die hoort je plantplan te sturen en niet alleen je gietschema. Zet bomen met vergelijkbare behoeften bij elkaar in één perk. Een blauwspar naast een jeneverbes betekent dat je bij elke gietbeurt kiest wie je teleurstelt.
Groenblijvers water geven voor de winter komt neer op één lange gietbeurt voordat de grond definitief bevriest. Naalden verliezen de hele winter door vocht, en op een heldere, winderige dag in januari kan een boom uitdrogen met bevroren grond eronder en geen mogelijkheid om meer op te nemen. De wortelzone nat de winter in sturen beperkt die uitdrogingsschade. Doe het laat in het najaar op een dag boven het vriespunt, en geef het water een paar uur om weg te zakken voordat het donker wordt. Droge najaren richten de schade aan, dus zet dit bovenaan je lijstje na een regenloze september.
Meer water is niet altijd de oplossing, en dat is het punt waarop mensen het mis hebben bij het water geven aan groenblijvers. Zowel droogte als drassige, slecht doorlatende grond veroorzaakt abnormale naaldrui, dus bruine plekken binnen in de kroon betekenen niet dat je de slang twee keer zo lang moet laten lopen. Graaf in die wortellaag bij de kroonrand voordat je iets besluit. Vochtige grond onder vallende naalden wijst op afwatering, niet op dorst. Droge grond op die diepte betekent dat je achterloopt en flink moet bijgieten. Die ene controle behoedt veel bomen voor verdrinking door een eigenaar die alleen maar wil helpen.
De routine die werkt, is de routine die je volhoudt. Ga in het groeiseizoen uit van de basis van 2,5 cm per week en tel mee wat de lucht je geeft. Geef het langzaam en diep in plaats van snel en oppervlakkig. Extra voor spar en zilverspar. Minder voor dennen en jeneverbessen zodra ze zijn ingeworteld. Nog één lange gietbeurt voordat de grond dichtvriest, en daarmee is het water geven aan groenblijvers voor dit jaar rond.
Lees het volledige artikel: Groenblijvende bomen: 8 soorten en hoe je kiest
