Roślina doniczkowa · Araceae
Anturium clarinervium
Anthurium clarinervium
Te aksamitne liście z białym użyleniem są warte swojego miejsca, a przy odrobinie ciepła, wilgotności i pewnej ręce przy konewce naprawdę zdołasz utrzymać to anturium w szczęściu.
Jasne rozproszone
18–29°C
do 4°C
0,3–1,1 m
Przegląd
Anturium clarinervium uprawia się dla liści, a nie dla kwiatów, i gdy tylko je zobaczysz, zrozumiesz dlaczego. Każdy sercowaty liść jest gruby i sztywny jak arkusz tektury, odziany w głęboką, aksamitną zieleń i poprzecinany jasnymi, niemal białymi żyłkami, które przyciągają wzrok. Pochodzi z wapiennych wzgórz Chiapas w południowym Meksyku, gdzie żyje jako epifit, trzymając się skał i kory zamiast zakorzeniać się w głębokiej glebie.
Owszem, rośnie powoli i owszem, prosi o uwagę, ale niech cię to nie zniechęca. Dojrzałe rośliny pozostają zgrabne i zwarte, dorastając do 30 do 107 cm wysokości przy schludnej rozpiętości, więc jasna półka lub stół pasują mu o wiele bardziej niż kąt na podłodze. W zamian za te śliczne liście ma niewiele cierpliwości do suchego powietrza, rozmokłych korzeni i ostrego słońca, a pocieszające jest to, że szybko daje znać, gdy coś jest nie tak, zostawiając ci czas na poprawkę.
Zapewnij podstawy, a podziękuje ci kolejnymi liśćmi, każdym odrobinę większym od poprzedniego. Wyobraź sobie, że to epifit, który akurat mieszka w doniczce, zaoferuj mu jasne, rozproszone światło i wilgotne powietrze, a zadomowi się jako długowieczny towarzysz, którego wypróbowania nie pożałujesz.
Pielęgnacja
W skrócie: jasne, rozproszone światło, gruboziarnista, szybko przepuszczająca wodę mieszanka, wilgotność powyżej 50% i stałe ciepło zapewnią mu zadowolenie. Podlej porządnie, a potem pozwól górnej połowie doniczki przeschnąć przed kolejnym podlaniem, i już robisz dla niego to, co trzeba.
Światło
Zapewnij mu jasne, rozproszone światło przez większość dnia, a będzie zadowolone. Poradzi sobie też w średnim świetle rozproszonym, tylko w wolniejszym tempie, ale trzymaj je z dala od bezpośredniego słońca, które przypala liście i zostawia blade, wypłowiałe plamy, które już się nie zregenerują.
Podlewanie
Podlej porządnie, a potem pozwól górnej połowie doniczki przeschnąć przed kolejnym podlaniem. Korzenie potrzebują powietrza tak samo jak wilgoci, więc najżyczliwsze, co możesz zrobić, to oprzeć się pokusie trzymania podłoża stale mokrego. Rozmokła ziemia to najkrótsza droga do zgnilizny korzeni, i to jedyny błąd, przed którym naprawdę warto się pilnować.
Podłoże
Posadź je w gruboziarnistej, szybko przepuszczającej wodę mieszance dla epifitów, w której torf, kora sosnowa i perlit zapewniają korzeniom mnóstwo powietrza. Woli odczyn lekko kwaśny, około pH 6,0 lub odrobinę niżej, a ciężka, zbita ziemia doniczkowa zwykle dusi korzenie, więc trzymaj się od niej z daleka.
Temperatura
Zapewnij mu przytulne, stabilne warunki, gdzieś między 18°C a 29°C. Nie ma cierpliwości do mrozu ani zimnych przeciągów, więc gdy nadejdzie zima, odsuń je od chłodnych okien i drzwi.
Wilgotność
To ten element, który wielu hodowców nie docenia, więc sama ta wiedza daje ci przewagę. Roślina lubi wilgotność powyżej 50%, a suche domowe powietrze objawia się brązowymi, kruchymi końcówkami liści. Postaw doniczkę na tacy z wilgotnym żwirem, zgrupuj ją z innymi roślinami albo uruchom w pobliżu nawilżacz.
Nawożenie
Anturium prosi o naprawdę niewiele nawożenia, co czyni tę część łatwą. Rozcieńczony, zrównoważony nawóz do roślin doniczkowych przez wiosenno-letni okres wzrostu w zupełności wystarcza, a cięższa ręka zwykle robi więcej szkody niż pożytku.
Przycinanie
Nie ma tu prawie nic do przycinania, więc możesz odetchnąć. Po prostu usuwaj każdy liść, który żółknie, brązowieje lub jest uszkodzony, wycinając go u nasady, aby roślina była schludna, a energia płynęła do zdrowych przyrostów.
Przesadzanie
Przesadzaj tylko wtedy, gdy korzenie wypełnią doniczkę, co przy tak powolnym wzroście zdarza się rzadko. Gdy nadejdzie pora, przejdź tylko o jeden rozmiar doniczki wyżej, w świeżą, gruboziarnistą mieszankę, aby korzenie nie tkwiły w dużej objętości mokrej, wolno przesychającej ziemi.
Rozmiar i rozstawa
W domu dorasta do 30 do 107 cm wysokości przy zwartej rozpiętości 23 do 30 cm. Ten schludny rozmiar sprawia, że pięknie pasuje na jasny blat lub półkę, a nie na podłogę.
Rozwiązywanie problemów
Większość potknięć z tym anturium sprowadza się do wody, powietrza lub światła, więc nie musisz czuć się przytłoczony. Roślina najpierw pokazuje swoje samopoczucie na liściach, co ułatwia trzymanie ręki na pulsie. Znajdź poniżej to, co pasuje, i wprowadź drobną zmianę, zanim mały problem urośnie w duży.
Roślina zwiesza się, choć ziemia pozostaje mokra
Gdy roślina opada w rozmokłej ziemi, zwykłym winowajcą jest zgnilizna korzeni od nadmiaru wody lub mieszanki, która ją zatrzymuje. Dobra wiadomość: często da się ją uratować. Ogranicz podlewanie, delikatnie wysuń roślinę z doniczki i wytnij wszystkie korzenie, które są brązowe, miękkie lub rozmiękłe. Posadź ją w gruboziarnistej, szybko przepuszczającej wodę mieszance epifitycznej i od tej pory pozwalaj podłożu lekko przesychać między podlewaniami.
Rozwiązanie:
- Ogranicz częstotliwość podlewania
- Przesadź do gruboziarnistej, bardzo dobrze zdrenowanej mieszanki epifitycznej/bezglebowej
- Usuń przegniłe korzenie
Wyblakłe, spłowiałe plamy tam, gdzie pada słońce
Bezpośrednie słońce przypala aksamitne liście i zostawia blade, wypłowiałe ślady tam, gdzie padło. Przenieś roślinę w miejsce jasne, ale poza bezpośredni snop światła, i osłaniaj ją przed ostrym południowym słońcem. Naznaczone liście już się nie naprawią, ale głowa do góry, bo nowe przyrosty wychodzą czyste i zdrowe, gdy tylko światło zacznie jej odpowiadać.
Rozwiązanie:
- Przenieś w jasne, rozproszone światło
- Osłoń przed bezpośrednim południowym słońcem
Lepki nalot, delikatna pajęczynka lub nakrapiane młode liście
Anturium może przyciągać wełnowce, przędziorki, tarczniki, mączliki, mszyce i wciornastki, które zostawiają lepką spadź, delikatną pajęczynkę albo nakrapiane, zniekształcone młode przyrosty. Nie zniechęcaj się, bo da się nad nimi zapanować: odstaw roślinę od pozostałych, zmyj szkodniki i potraktuj mydłem ogrodniczym lub olejem ogrodniczym, powtarzając zabieg zgodnie z etykietą. Łagodny nawyk sprawdzania nowych roślin i liści nie pozwoli kłopotom cię wyprzedzić.
Rozwiązanie:
- Odizoluj roślinę
- Zmyj szkodniki i zastosuj mydło ogrodnicze lub olej ogrodniczy
- Powtarzaj zabiegi zgodnie z etykietą preparatu
Końcówki i brzegi brązowieją i stają się kruche
Postaraj się nie martwić, bo prawie zawsze stoi za tym suche powietrze, a twoja roślina po prostu chce wilgotności powyżej 50%. Możesz podnieść wilgoć wokół niej tacą z wilgotnym żwirem, kilkoma roślinami ustawionymi razem albo małym nawilżaczem, a pomaga też odsunięcie jej od nawiewów ogrzewania i klimatyzacji, które wysuszają powietrze.
Rozwiązanie:
- Podnieś wilgotność (taca z wilgotnym żwirem, grupowanie roślin lub wilgotna osłona)
- Unikaj ustawiania przy nawiewach ogrzewania i klimatyzacji
Toksyczność
Warto od razu wiedzieć, że każda część tej rośliny jest trująca po pogryzieniu lub połknięciu. Jak jej krewniacy z rodziny obrazkowatych, zawiera nierozpuszczalne kryształy szczawianu wapnia, które przy kontakcie pieką w usta i gardło. Trzymaj ją poza zasięgiem zwierząt i dzieci, a po dotykaniu umyj ręce, bo sok może podrażniać skórę.
Toksyczna dla
Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki · Ludzie
Koty Średnia
Jeśli kot wgryzie się w liść, poczuje natychmiastowe pieczenie w pysku, a ty możesz zauważyć opuchnięte wargi, język i gardło, obfite ślinienie, wymioty i trudności z przełykaniem.
Psy Średnia
Jedno pogryzienie wystarczy, aby kryształy zapiekły psa w pysk, co zwykle przynosi ślinienie, pocieranie pyska łapą, wymioty oraz obolały, opuchnięty język i wargi.
Konie Średnia
Konie czują to samo obolałe pyski i gardła, z opuchlizną i ślinieniem, które utrudniają przełykanie, choć nie wymiotują.
Króliki Toksyczne
Te same kryształy szczawianu wapnia czynią tę roślinę niebezpieczną dla królików, więc najlepiej trzymać ją daleko poza zasięgiem każdego kicającego po domu uszatka.
Zwierzęta gospodarskie Toksyczne
Zwierzętom pasącym się, jak kozy i owce, kryształy również szkodzą, wywołując stan zapalny pyska i przewodu pokarmowego, więc to nie jest roślina, do której powinny mieć dostęp.
Ptaki Toksyczne
Ptaki domowe też są zagrożone, bo jedno ciekawskie skubnięcie przynosi to samo ostre pieczenie w małym, wrażliwym dzióbku.
Ludzie Ostrożnie
Żadna część tej rośliny nie nadaje się do jedzenia, a pogryzienie pali usta i gardło, natomiast sok może zostawić skórę zaczerwienioną i swędzącą, więc po dotykaniu umyj ręce i trzymaj roślinę z dala od maluchów.
Sok może wywołać kontaktowe zapalenie skóry; po dotykaniu umyj ręce i trzymaj roślinę poza zasięgiem zwierząt i dzieci
Numery alarmowe
Polska
Ośrodek toksykologiczny (Warszawa): 22 619 66 54
Jak rozmnażać
Jeśli chcesz mieć więcej tego anturium, możesz wyhodować je z nasion albo podzielić dojrzałą kępę, a choć żadna z dróg nie jest szybka, obie są w zasięgu, mimo że zatwierdzone źródła podają niewiele szczegółów dla tego gatunku.
NasionaŚrednia
Nieokreślone w zatwierdzonych źródłach · Nieznany
Wyhodowanie tego anturium z nasion jest wykonalne, jeśli przyniesiesz ze sobą odrobinę cierpliwości i delikatną rękę. Zatwierdzone źródła wymieniają nasiona jako metodę dla rodzaju, ale nie podają terminów dla tego gatunku, więc śmiało ucz się rytmu w praktyce.
PodziałŚrednia
Nieznany · Nieznany
Podział kępy to przyjazny sposób na pomnożenie liściastych anturium takich jak to. Wyjmij dojrzałą roślinę, ostrożnie oddziel fragment z własnymi korzeniami i posadź go w doniczce, traktując to jako podejście orientacyjne, bo zatwierdzone źródła nie dokumentują szczegółowej procedury.
Mity
Anturium trzeba trzymać stale mokre, bo to roślina tropikalna.
Tropikalny nie znaczy bagienny, więc możesz odpuścić sobie utrzymywanie przemoczonej ziemi. To epifity, które w naturze żyją na skałach i korze, a ich korzenie chcą powietrza i gruboziarnistej, szybko przepuszczającej wodę mieszanki. Podlej porządnie, potem pozwól podłożu lekko przeschnąć przed kolejną turą, bo stała wilgoć gnoi korzenie szybciej niż niemal cokolwiek innego.