Zimna woda i noc czekania to tutaj tradycyjna droga. Tradycyjne sposoby przygotowania przytulii sprowadzają się do trzech form. Zalewasz świeże ziele na zimno, gotujesz młode przyrosty jak warzywo albo prażysz suszone owoce i mielisz je na napój zastępujący kawę, z mniejszą ilością kofeiny. Zimny napar to forma powtarzana niemal w każdym źródle zielarskim i najłatwiejsza z trzech do wykonania w domu.
Zerwałam garść pędów z drutu ogrodzenia i wcisnęłam je do słoika na parapecie własnej kuchni, tym z widokiem w głąb ogrodu. Zimna woda z kranu po brzegi, pokrywka i spać. Do rana woda zrobiła się bladozielona i pachniała skoszoną trawą, a smak był bliższy wodzie ogórkowej niż herbacie. Nic nie zbliżyło się do kuchenki. Jakieś osiem godzin stania załatwiło całą sprawę.
Zimny napar to materiał roślinny pozostawiony w wodzie o temperaturze pokojowej na kilka godzin, zamiast w gorącej wodzie na kilka minut. Na tym polega cała różnica. Zimny napar z przytulii stoi kilka godzin lub całą noc, a słoik równie dobrze czuje się na blacie, jak w lodówce. Powód, jaki zwykle podaje się dla pominięcia ciepła, to rozkład użytecznych związków w gorącej wodzie, co brzmi dość sensownie. To twierdzenie opiera się na tradycji, a nie na zmierzonym teście. Nikt takiego porównania nie przeprowadził.
Każdy z tych sposobów przygotowania przytulii zaczyna się od młodej rośliny. Jeśli masz spróbować tylko jednego, zacznij od słoika. Zimny napar nie wymaga ani ciepła, ani młynka, a wykorzystuje młode przyrosty, które zbierzesz przed kwitnieniem. Przy dużym naręczu lepiej sprawdza się gotowanie. Patelnia zieleniny przerabia znacznie więcej materiału roślinnego niż słoik wody i zjadasz to na kolację, zamiast popijać przez cały dzień.
Młode pędy i liście duszą się jak każda inna wiosenna zielenina, a NC State Extension wymienia zarówno pędy, jak i liście jako jadalne po ugotowaniu. Zbieraj je młode. U starszej rośliny korzeń trzyma mocniej niż łodyga, więc urywasz wierzchołek, a reszta zostaje w ziemi. Haczykowate włoski, dzięki którym roślina wspina się po twoim rękawie, mogą też podrażniać wrażliwą skórę, a przy dużym zbiorze poczujesz to szybko. Rękawice rozwiązują sprawę.
Suszone ziele nieco zmienia zasady. Gdy roślina jest sucha, możesz zalać ją wrzątkiem, a napar z przytulii przygotowany w ten sposób to właśnie to, co większość ludzi ma na myśli, słysząc słowo „zioło”. Opublikowana analiza rośliny opierała się na zwykłym naparze wodnym. Dwa oznaczone związki, kwas chlorogenowy i monotropeina, przeszły do samej wody. Suszone owoce są tu wyjątkiem. Przytulia należy do tej samej rodziny roślin co kawowiec, dlatego prażone i zmielone owoce sprawdzają się jako poranny zamiennik.
No land grant extension service or peer reviewed source sets a human dose for cleavers in any preparation. Any page that hands you an exact amount is guessing. Learn the method, start small, and talk to a clinician before you drink it regularly, especially if you take other medication.
Zastanawiasz się, jak stosować przytulię w zwykły dzień tygodnia? Posiekaj świeżą garść do słoika i zalej pędy zimną wodą. Zostaw na noc, a rano przecedź. Jeśli wolisz roślinę zjeść niż wypić, ugotuj młode pędy, a prażenie zostaw owocom, gdy już wyschną na łodydze. Tak czy inaczej trzymaj rękawice pod ręką.
Przeczytaj cały artykuł: Przytulia czepna: chwast, dzika zieleń i zioło