Większość linii nawadniania kropelkowego zakopanych w ziemi znajduje się na głębokości 10–30 cm w zależności od tego, co rośnie nad nimi. Linie powierzchniowe nie muszą być wcale zakopywane. Leżą na ziemi pod 5–8 cm ściółki jako osłona. Twój wybór między systemem powierzchniowym a podziemnym zależy od tego, czy ogród zmienia się co roku, czy pozostaje bez zmian.
W swoim ogrodzie warzywnym wybrałem linie powierzchniowe. Ta decyzja oszczędziła mi mnóstwo kłopotów. Co wiosnę przenoszę uprawy na nowe miejsca i zmieniam rotację. Linie powierzchniowe pozwalają mi wyjąć emitery, przesunąć rurki i dodać lub odciąć sekcje w kilka minut. Gdy w lipcu zatkał się emiter, wymieniłem go w niecałe 30 sekund bez żadnego kopania. System podziemny zamieniłby tę szybką naprawę w mozolne przekopywanie.
Odpowiednia głębokość podpowierzchniowego nawadniania kropelkowego ma największe znaczenie w miejscach trwale obsadzonych. Oklahoma State podaje, że 81% nawadniania kropelkowego w Oklahomie jest podziemne. Zakopane linie dostarczają wodę prosto do strefy korzeniowej. Żadna wilgoć nie dociera na powierzchnię, by wyparować w słońcu. To zwiększa efektywność wykorzystania wody. Chroni też rurki przed promieniowaniem UV, deptaniem i zwierzętami, które lubią przegryzać.
Przy zakopywaniu rurek kropelkowych dopasuj głębokość do rodzaju roślin. Grządki roślin jednorocznych wymagają zaledwie 5–10 cm, ponieważ większość korzeni warzyw znajduje się w górnej warstwie gleby. Rabaty bylinowe najlepiej radzą sobie na 15–20 cm, gdzie korzenie sięgają głębiej. Trawniki wymagają najgłębszego ułożenia na 20–30 cm. To utrzymuje rurki poniżej ostrzy kosiarki i końcówek aeratorów.
Wybierz nawadnianie powierzchniowe, jeśli układ Twojego ogrodu zmienia się co roku. Ogrodnicy warzywni, najemcy i osoby wciąż testujące kształty grządek powinni trzymać rurki na wierzchu. Przykryj je ściółką, by chronić przed uszkodzeniem słonecznym i ukryć przed wzrokiem. Zyskujesz pełną swobodę przenoszenia, naprawiania i demontowania systemu bez łopaty.
Wybierz system podziemny dla miejsc, które się nie zmienią. Trawniki, rabaty kwiatowe i rzędy krzewów korzystają z jednorazowego zakopania. Rurki chowają się z oczu i są chronione przed uszkodzeniami na lata. Wynajmij pług wibracyjny do dużych prac na trawniku. Do mniejszych grządek użyj płaskiego szpadla. W obu przypadkach praca zajmuje jedno popołudnie dla większości przydomowych powierzchni.
Dwa lata temu zakopałem linie pod rabatą kwiatową przed domem. Nadal działają świetnie bez żadnych napraw. Kwiaty wyglądają estetycznie bez widocznych rurek. Moja jedyna rada – zrób zdjęcie układu, zanim zasypiesz rowy. Będziesz potrzebować tej mapy następnym razem, gdy zechcesz znaleźć złączkę lub dodać nową linię.
Niezależnie od wybranej metody, zamontuj zawór spłukujący na końcu każdej linii. Pozwala on usunąć zanieczyszczenia bez wyciągania całej rurki. Zawór za kilkanaście złotych oszczędzi Ci godzin przyszłej pracy. Ten drobny krok robi różnicę między systemem, który przetrwa lata, a takim, który zatkaje się w ciągu roku.
Przeczytaj cały artykuł: Przewodnik po nawadnianiu kropelkowym w przydomowych ogrodach
