Trzy wady zakończyły karierę tego drzewa w amerykańskich ogrodach. Grusze Bradford rozłamują się w czasie wichur, umierają młodo, a ich nasiona uciekają w dzicz, tworząc ciernistą gęstwinę. Clemson Extension mówi dziś wprost: nie sadzić żadnej gruszy drobnoowocowej — a ten zakaz obejmuje każdą Bradford z każdego projektu dewelopera. Problemy z gruszą Bradford nie są kwestią pecha ani twojego cięcia. Dziedziczysz je w dniu sadzenia.
„Czyli musi pójść? To jedyny cień, jaki mamy". Usłyszałem to na działce o powierzchni około 0,2 hektara w środkowym Kentucky, na ciężkiej glinie po budowie. Za jej plecami stała Bradford, która w lutowej gołoledzi zgubiła jedną trzecią siebie. Rana była głęboka — ciemna szczelina wchodziła daleko w pień. Drzewo miało 17 lat. Grusza Bradford żyje 15 do 25 lat, a łamanie się konarów robi się poważne po piętnastym roku.
Pękanie gruszy Bradford to problem rozwidleń. Konary odchodzą pod ostrym kątem i tłoczą się na tej samej wysokości pnia, więc dwa pędy walczą o jedno miejsce, zamiast zrosnąć się w jeden. W szczelinę między nimi wciska się kora. Zakleszczona kora nie daje żadnej wytrzymałości, bo przez to rozwidlenie nigdy nie przerasta drewno. W każdym drzewie takie bliźniacze pędy wyłamują się pierwsze. Obciąż koronę lodem, a szczelina rozejdzie się jak klin, w dół pnia.
Kupiło cię tempo wzrostu i to tempo jest połową pułapki. Młoda Bradford przyrasta 3,7 do 4,6 m w 8-10 lat, więc deweloperzy obsadzali nią całe ulice. To szybkie drewno dźwiga koronę wysoką na 9 do 15 m i szeroką na 6 do 9 m. Potem konary zaczynają spadać, choć pień wciąż wygląda gładko i zdrowo. Dostajesz jakieś dziesięć lat cienia, a płacisz za następną dekadę.
Drugim argumentem sprzedażowym była bezpłodność i to słowo jest prawdziwe tylko w połowie. Twoja Bradford nie zawiąże owoców z własnego pyłku. Za to swobodnie krzyżuje się z każdą inną gruszą drobnoowocową w okolicy, a 'Cleveland', 'Aristocrat' i 'Chanticleer' sadzi się wszędzie. Z tego krzyżowania powstają kiełkujące nasiona. Ptaki zjadają drobne owoce i roznoszą je wzdłuż płotów i skrajów pól. Te siewki wracają cierniste, z kolcami od 6 mm do ponad 5 cm długości. Listy gatunków inwazyjnych obejmują dziś gruszę drobnoowocową i wszystkie jej odmiany, także w Karolinie Południowej.
Cleveland pear is the same species, Pyrus calleryana, sold under a different cultivar name. It crosses with Bradford to make viable seed, and it sits on the same do-not-plant guidance.
Posadź zamiast niej coś, co cię przeżyje. Klon czerwony daje szybki cień na drewnie, które się trzyma. Wiąz chiński znosi zbitą glinę i miejski żar bez skargi. Zelkowa japońska daje ten schludny, kielichowaty pokrój, którego ludzie od początku oczekiwali po gruszy. Cała trójka jest na listach szybko rosnących drzew cienistych służb doradczych i cała trójka jest nadal polecana tam, gdzie grusza już nie.
Jeśli już masz takie drzewo, wyjdź i spójrz w górę, w miejsce, gdzie największe konary odchodzą od pnia. Dwa pędy tej samej grubości w ciasnym „V", z ciemną szczeliną kory między nimi, pokazują ci, gdzie drzewo się rozpadnie. Bradford młodszą niż 10 lat usuń teraz, póki karpa jest mała, a nowe drzewo szybko nadrobi stratę. Po dwudziestym roku decyzję podejmie za ciebie najbliższa gołoledź. Tak kończy się większość problemów z gruszą Bradford.
Przeczytaj cały artykuł: Szybko rosnące drzewa: ile naprawdę kosztuje tempo
