Ocet nie niszczy powoju. Spala liście i pędy, które zmoczy, i na tym kończy się cały efekt. Korzenie poniżej nic nie czują. Domowej roboty preparat na powój z octu spożywczego, soli i płynu do naczyń zachowuje się tak samo. Podobnie mocniejszy ocet ogrodniczy, który kupisz w kanistrach w centrum ogrodniczym. Oprysk octem na powój kupuje ci jakieś trzy tygodnie gołej ziemi, a nie martwą roślinę.
Zdradza to sam czas. Opryskujesz kępę w południe, a wieczorem liście są zwiotczałe i szare, co wygląda na czyste zabicie. Ziemia przez chwilę zostaje goła i zaczynasz wierzyć, że zadziałało. Potem wracają pędy. Powój wypuszcza nowy wzrost po jakichś 3 tygodniach od zniszczenia poprzedniego, a te pnącza to ta sama roślina żywiąca się z tych samych korzeni.
Różnica między tym, co widzisz, a tym, co się faktycznie stało, wynika ze sposobu, w jaki przemieszcza się oprysk. Herbicyd kontaktowy niszczy tylko tkankę, na którą trafi, a kwas octowy jest chyba najprostszym takim przykładem. Zdziera z liścia warstwę ochronną, komórki wysychają i liść ginie w kilka godzin. Nic nie wędruje poza zmoczone miejsce. Preparat systemiczny robi co innego. Wnika do liścia i płynie razem z sokami rośliny w dół, do korzeni, a to właśnie korzenie decydują, czy twój powój przeżyje.
- Kills only the leaf and stem tissue the spray wets.
- Visible damage in hours, regrowth in about 3 weeks.
- No effect at all on the root system underground.
- Best suited to cracks and gravel where nothing needs to live.
- Moves with the sugar flow from leaf down into the roots.
- Works slower and looks like nothing is happening at first.
- Reaches root buds that a surface spray cannot touch.
- Still needs several repeat treatments over more than one season.
Liczby dotyczące korzeni tłumaczą, czemu roślina wciąż cię pokonuje. UC IPM podaje, że pionowe korzenie powoju sięgają 6 m i głębiej, a korzenie zdolne wypuszczać pąki nowych pędów spotyka się nawet na 4 m. Około 70% masy korzeniowej leży w wierzchnich 60 cm gleby, dość blisko, by szybko wypchnąć zastępcze pnącze. Roślina ma na dodatek drugą linię obrony. Powierzchnia jej liści i pędów tworzy barierę, która w ogóle blokuje wchłanianie i przemieszczanie wielu herbicydów w roślinie.
Vinegar concentrated enough to scorch a weed will scorch whatever else it drifts onto. It takes out lawn edges, hosta leaves and the perennials you were trying to save, and it stings skin and eyes on contact. Wear gloves and eye protection, and spray only on a still day.
Co więc naprawdę działa? Uczciwa, mało technologiczna odpowiedź to powtarzane usuwanie. Tnij albo wyrywaj każdy pęd, gdy tylko go zobaczysz, i rób to mniej więcej w 3-tygodniowym cyklu, żeby korzenie wydawały zapasy na odrost, którego nigdy nie zdążą sobie odbić. Odcięcie światła załatwia to samo przy znacznie mniejszym nakładzie pracy. Rozłóż na kępie tekturę i grubą warstwę ściółki albo szczelną plandekę i zostaw na trzy do pięciu lat.
Trzecia droga to systemiczny oprysk punktowy we właściwym momencie. Preparaty dopuszczone na ten chwast zawierają 2,4-D, dikambę, pikloram, glifosat i chinoklorak. Z tej grupy najlepiej działają chinoklorak i pikloram. Jeden zabieg nigdy nie usuwa starej kępy. Powój odrasta po opryskach, nawet przy zarejestrowanym preparacie systemicznym, więc planuj kilka powtórzeń w więcej niż jednym sezonie.
Ocet zostaw na szczeliny podjazdu i żwirowe ścieżki, gdzie nic nie musi przetrwać. Ocet na powój to kosmetyczna poprawka z trzytygodniową trwałością. Zieleń wraca. Korzenie nie są słabsze niż w dniu oprysku, a cały sezon mija bez żadnego postępu pod ziemią.
Przeczytaj cały artykuł: Jak pozbyć się powoju: 7 sposobów, które działają