Nie, a najbezpieczniej podejść do dotykania barszczu olbrzymiego tak, żeby każdy kontakt liczyć jako narażenie. Sok barszczu olbrzymiego znajduje się we wszystkich częściach rośliny, od szerokich liści i grubej, pustej w środku łodygi po kwiatostany i nasiona. Nigdzie nie ma bezpiecznego uchwytu. Poparzenie powstaje z połączenia soku na skórze i światła słonecznego, więc chwytanie gołą ręką to hazard bez żadnego zysku.
„Rękawice do łokcia albo zostajesz w aucie". Powiedział mi to brygadzista powiatowej ekipy, która tamtego lata zwalczała to stanowisko, i podał mi parę. Jego zasada pokrywa się z tym, czego NYSDEC wymaga w pobliżu tej rośliny. Lista sprzętu to długie wodoodporne rękawice, długie rękawy, spodnie, buty i ochrona oczu. Wszystko powinno być syntetyczne i odporne na wodę. Bawełna i dżins przemakają. Ubierz się pod kątem kontaktu z barszczem, którego wcale nie planujesz. Ochrona oczu liczy się tu tak samo jak rękawice.
Źródła nie są zgodne co do tego, jak niewielki kontakt wystarczy. NYSDEC pisze, że poparzenia mogą powstać po lekkim otarciu się o liście, łodygę, kwiat lub nasiona. Cornell Cooperative Extension twierdzi, że samo otarcie nie jest szkodliwe, a szkoda pojawia się, gdy wilgotna skóra zetknie się z sokiem z uszkodzonych części rośliny, a potem trafi na nią światło słoneczne. Z kilku kroków nie ocenisz, czy łodyga jest cała, czy już złamana przez wiatr, sarnę albo przejeżdżającą kosiarkę, więc trzymaj się surowszej wersji. Każdy kontakt traktuj jak narażenie na sok.
Uszkodzenie rośliny szybko podnosi stawkę. Przetnij albo zgnieć łodygę, a sok może chlusnąć na od 0,9 do 1,2 m, co stawia twoją twarz, szyję i przedramiona w zasięgu jednego nieuważnego ruchu podkaszarką żyłkową. Reakcja może zacząć się już po 15 minutach od kontaktu z sokiem, a pęcherze pojawiają się w ciągu 48 godzin. Ciepło i wilgoć nasilają reakcję skórną, więc pot na przedramionach i rosa na liściach działają przeciwko tobie. Wczesny ranek w krótkich spodenkach to najgorszy sposób na spotkanie z tą rośliną.
Usuwanie należy do przeszkolonej ekipy z odpowiednim sprzętem i planem na ścięty materiał, a nie do sobotniego popołudnia i pary rękawic ogrodowych. Zanim ekipa dotrze, trzymaj dzieci i zwierzęta z dala od całego stanowiska. Pusta w środku łodyga wygląda dla ciekawskiego ośmiolatka jak zabawkowa luneta, a pies przeciska się przez zarośla na wysokości nosa i wcale nie zwalnia. Odgrodź teren taśmą i powiedz sąsiadom, co tam rośnie. Oznacz stanowisko palikiem, żeby ekipa nie musiała go potem szukać. Nie koś tego ani nie tnij podkaszarką, kiedy czekasz.
Get out of the sunlight and treat it as a real exposure instead of waiting to see what happens. Sunlight falling on skin that has met the sap is what drives the burn, and the first signs can show up inside 15 minutes.
Uczciwa odpowiedź na pytanie o dotykanie barszczu olbrzymiego leży więc gdzieś pomiędzy dwoma poważnymi źródłami. Możesz otrzeć się o liść i wyjść z tego bez szwanku, ale możesz też nie wiedzieć, który wariant cię spotkał, aż do wieczora. To kiepski układ przy roślinie, którą po prostu da się obejść. Zakryj skórę, jeśli musisz być blisko, a cięcie zostaw ludziom, którzy robią to zawodowo.
Przeczytaj cały artykuł: Barszcz Mantegazziego: jak go rozpoznać i nie ucierpieć