Welke groenblijvende bomen blijven klein genoeg voor krappe plekken?

picture of Paul Reynolds
Paul Reynolds
picture of Charles Hartman
Charles Hartman
Gepubliceerd:
Bijgewerkt:

Bergden, dwerg-Albertaspar, pinyonden, borstelden, levensboom en Amerikaanse hulst blijven allemaal klein genoeg voor een smal perk of een zijtuin. Cultivars van de Rocky Mountain-jeneverbes horen ook op dat lijstje. De kleine groenblijvers die op een krappe plek werken, hebben één gewoonte gemeen: ze bereiken een bepaalde maat en houden die aan in plaats van door je dakrand heen te groeien. Penn State Extension zet de bergden op maximaal 2,4 m, en de meeste planten blijven daaronder.

"Gaat dat dennetje je pad opeten?" vroeg mijn buurman, met een knik naar de bergden bij mijn voordeur. Ik heb hem daar drie lentes geleden geplant. Hij kwam toen tot mijn knie en was al even breed als hoog. Een bergden heeft een even grote breedte, dus een plant die zijn volle 2,4 m hoogte haalt, beslaat ook 2,4 m grond, en je perk moet die breedte al lang eerder hebben.

De uiteindelijke breedte is het getal dat mensen overslaan, en in een smal perk telt die zwaarder dan de hoogte. Een plant met een even grote breedte claimt evenveel grond als lucht, dus je bent hem een cirkel open grond schuldig die net zo breed is als de boom hoog wordt. Kijk ook omhoog. Stroomkabels, een lage dakrand en een slaapkamerraam bepalen allemaal wat je eronder kunt planten, en geen snoeibeurt redt een boom die twee keer zo groot wilde worden als zijn plek. Goede groenblijvers voor kleine tuinen passen zonder strijd bij beide getallen.

Bergden

  • Uiteindelijke hoogte: Wordt tot 2,4 m en blijft daar vaak ruim onder.
  • Breedte: Gelijk aan de hoogte, dus geef het perk net zoveel breedte als de plant aan hoogte wint.
  • Winterhardheid: Winterhard tot zone 4, wat de meeste koude noordelijke tuinen dekt.

Amerikaanse hulst

  • Uiteindelijke hoogte: 4,6 tot 6 m zodra hij is ingeworteld.
  • Uiteindelijke breedte: 1,8 tot 3 m, dus hij blijft veel hoger dan breed.
  • Winterhardheid: Zone 6, dus hij wil een mildere winter dan de bergden.

Cultivars van de Rocky Mountain-jeneverbes

  • Genoemde keuzes: Grey Gleam, Sutherland en Wichita Blue horen bij de kleine categorie.
  • Tweede taak: Jeneverbessen zijn uitstekende windschermen, wat helpt aan de blootgestelde kant van een huis.
  • Thuisgrond: Inheemse groenblijvers doen het op vergelijkbare plekken beter dan bomen die van elders komen.

Er staan genoeg dwergconiferen in diezelfde kleine categorie, dus je hebt meer keuze dan de etiketten bij de ingang doen vermoeden. Pinyon- en borsteldennen horen in hetzelfde rijtje, net als de dwerg-Albertaspar en de levensboom. De jeneverbescultivars maken het af. Vraag je kwekerij naar de uiteindelijke hoogte en breedte van precies die cultivar, niet van de soort. Een dwergvorm en de gewone ouder delen vaak één naam.

Meet voordat je gaat winkelen. Trek een rolmaat van de muur naar het pad en schrijf je getal op, want een boom midden in een strook van 1,2 m breed heeft aan beide kanten maar 0,6 m ruimte. De meeste kleine groenblijvers mislukken op zo'n plek om één reden, en die reden is breedte. Leg die volledige breedte naast de uiteindelijke breedte op het etiket voordat je iets afrekent.

Begin bij de ruimte en laat die je plant kiezen. Meet de breedte, houd dat getal tegen de uiteindelijke breedte aan en kies bij voorkeur een inheemse boom. Colorado State University Extension meldt dat inheemse groenblijvers het beter doen dan bomen die van elders zijn gehaald, en het verschil is het grootst op grond die lijkt op de grond waarop ze vanzelf groeien. Bergden kan zone 4 aan en Amerikaanse hulst wil zone 6 of milder, dus je krappe perk heeft in elke tuin een ander antwoord.

Lees het volledige artikel: Groenblijvende bomen: 8 soorten en hoe je kiest

Verder lezen