Alev çalısının iyi bir çalı olup olmadığı, nerede yaşadığınıza ve bahçenizin doğal alanlara ne kadar yakın olduğuna bağlıdır. Muhteşem sonbahar rengi sunar ve bakımsızlığa iyi dayanır. Ancak ormanlara yayılarak yerli bitkileri boğar, bu da cevabı karmaşık hale getirir.
Arka çitim boyunca beş alev çalısı diktim ve yedi yıl boyunca baktım. Alev çalısının artıları ve eksileri eşit ölçüde kendini gösterdi. Sonbahar gösterileri sokağın en iyisiydi, tartışmasız. Ama arazimin arkasındaki ormanda filizlenen fideler de buldum. Bu, fikrimi hızla değiştirdi ve bahçemden ne istediğimi yeniden düşünmeme neden oldu.
Olumlu tarafından bakıldığında, alev çalısı USDA 4 ile 8 arası bölgelerde başarıyla yetişir ve tam güneşten tam gölgeye kadar her koşulu şikayet etmeden tolere eder. Kil, kum, tınlı ve hatta zayıf kayalık toprakta bile yetiştirebilirsiniz. Dikin, unutun, yine de her ekim ayında parlak kırmızıya dönen yoğun yeşil bir çalı elde edersiniz. Sıfır çabayla bu kadar verim sunan çok az bitki vardır.
Bu aşırı dayanıklılık, onu sorunlu yapan özelliğin ta kendisidir. Her ışık, her toprak ve her nem seviyesinde büyüyen bir çalı, bahçenizi doldurduğu gibi ormanlara ve çayırlara da yayılır. Kuşlar küçük kırmızı meyveleri yiyerek tohumları doğal alanlara taşır ve alev çalısı buralarda yoğun topluluklar oluşturur. USDA Orman Servisi'ne göre 21 eyalet artık bu bitkiyi istilacı olarak sınıflandırmaktadır. En az 6 eyalet satışını tamamen yasaklamıştır.
Süs Bitkileri Olarak Güçlü Yönleri
- Sonbahar rengi: Peyzaj çalıları arasında en canlı kırmızı yapraklara sahip türlerden biridir; bulutlu günlerde bile bahçenin karşısından görülebilir.
- Dayanıklılık: Kuraklığa, tuza, kirliliğe ve zayıf toprağa dayanır; yıl boyunca neredeyse hiç bakım gerektirmez.
- Alev çalısının peyzaj değeri, çit, perde veya tek başına odak noktası olarak kullanılabilen yoğun yuvarlak formundan gelir.
İstilacı Tür Dezavantajları
- Tohum yayılması: Kuşlar binlerce tohumu ormanlara ve çayırlara taşır; burada bitki güneş ışığını engelleyen yoğun çalılıklar oluşturur.
- Yerli türlerin yerinden edilmesi: Yerel böceklerin ve kuşların beslenme ve barınma için bağımlı olduğu yerli alt örtü çalılarını geride bırakır.
- Yasal risk: Altı eyalet satışını yasaklamıştır ve daha fazlası kısıtlamaları değerlendirmektedir; bu durum gelecekteki peyzaj planlarınızı etkileyebilir.
Bakım Konuları
- Budama ihtiyacı: Yıllık budama yapılmazsa büyümeye devam eder ve iyi koşullarda 2,4 ila 3 metre yüksekliğe ulaşabilir.
- Fide kontrolü: Her ilkbaharda yakın bahçe alanlarında ve orman kenarlarında kendiliğinden çıkan fidelerin düzenli olarak kontrol edilmesi gerekir.
- Söküm zorluğu: Yerleşmiş bitkiler kesildikten sonra köklerden yeniden sürgün verir; tamamen sökmek herbisit kullanımı gerektiren çok aşamalı bir süreçtir.
Dikmeden önce tarım bakanlığı web sitesinden eyaletinizin kurallarını kontrol edin. Bazı eyaletler yalnızca doğal türü yasaklarken kompakt çeşitlere izin verir. Kurallar sık sık değişir. Bahçeniz bir ormana veya çayıra komşuysa alev çalısından vazgeçin. Bunun yerine kırmızı aronya veya Virginia tatçalısı gibi yerli bir çalı seçin.
Bahçeniz kaldırım ve diğer evlerle çevrili olup yakınında doğal alan yoksa, alev çalısı sizin için hâlâ uygun olabilir. Kuşlar yemeden önce meyveleri toplayın ya da eyaletiniz izin veriyorsa kısır Fire Ball Seedless çeşidini tercih edin. Ama gözünüz açık olsun. Onu bahçenizde düşük bakımlı bir kazanan yapan özellik, aynı zamanda doğada bir tehdit haline getiriyor. Eyaletler kurallarını sıkılaştırdıkça bu denge her yıl biraz daha söküm yönüne kayıyor.
Alev çalılarımı söktükten sonra yerli alternatifleri denedim. Kırmızı aronya benzer sonbahar kırmızıları verdi. Virginia tatçalısı da koyu kırmızıya döndü. Alev çalısından vazgeçtiğiniz için sonbahar renginden de vazgeçmek zorunda değilsiniz. Dikmeden önce seçeneklerinizi değerlendirmeye zaman ayırırsanız, hem bahçeniz hem de yerel ekosisteminiz bundan fayda görecektir.
Tam makaleyi oku: Alev Çalısı Bakımı ve Bilinmesi Gerekenler
