Największa różnica między drzewkiem bzowym a krzewem bzu dotyczy sposobu wzrostu od samej podstawy. Krzew bzu wypuszcza wiele pędów z nasady i osiąga wysokość od 2,5 do 5 metrów. Drzewko bzowe rośnie na jednym pniu i może sięgać od 6 do 9 metrów. Porównując drzewko bzowe z krzewem, struktura pędów jest pierwszą rzeczą do sprawdzenia.
Mam obie formy rosnące na moim podwórku i kontrast rzuca się w oczy od razu. Krzew wypełnia szeroką przestrzeń wzdłuż ogrodzenia gęstym listowiem od wiosny do jesieni. Moje drzewko bzowe stoi samotnie przy podjeździe z czystym pniem i zaokrągloną koroną. Obok siebie wyglądają jak zupełnie inne rośliny, mimo że należą do tego samego rodzaju.
Pospolity krzew bzu to Syringa vulgaris. Rozrasta się przez odrosty korzeniowe, wypuszczając nowe pędy z korzeni, tworząc gęsty krzew. Forma drzewiasta pochodzi od gatunku Syringa reticulata. Rośnie na jednym centralnym pniu i wykształca czerwonobrązową korę przypominającą czereśnię, która wygląda atrakcyjnie przez cały rok.
Bez japoński drzewiasty osiąga od 7,5 do 9 metrów wysokości w pełnej dojrzałości, z rozpiętością od 4,5 do 7,5 metra. Jego kwiaty wyglądają zupełnie inaczej niż u krzewiastych bzów. Forma drzewiasta wytwarza duże kremowobiałe grona kwiatowe, które kwitną około dwóch tygodni później niż pospolite odmiany krzewiaste. Zapach jest delikatniejszy. Niektórzy opisują go jako miodowy, w przeciwieństwie do słodkich perfum typowych dla krzewu.
Wybierz krzew bzu, jeśli masz mniejsze podwórko lub chcesz pachnący żywopłot wzdłuż granicy działki. Krzewy bzu świetnie sprawdzają się sadzone co 90–120 cm, tworząc gęstą osłonę chroniącą przed wiatrem i zapewniającą prywatność. Dają też więcej opcji kolorystycznych, bo odmiany krzewiaste występują w kolorze fioletowym, lawendowym, białym, różowym i ciemnokarmazynowym.
Zdecyduj się na formę drzewiastą, jeśli potrzebujesz samodzielnego okazu, który daje cień i nadaje strukturę ogrodowi. Syringa reticulata świetnie sprawdza się jako drzewko przyuliczne lub akcent przy podjeździe. Pojedynczy pień umożliwia swobodne przejście pod koroną. Upewnij się tylko, że masz wystarczająco miejsca na rozpiętość 4,5 do 7,5 metra w pełnej dojrzałości. Drzewko bzowe posadzone zbyt blisko budynku szybko zagęści przestrzeń.
Obserwowałem, jak drzewko bzowe mojego sąsiada przez 8 lat z młodej sadzonki wyrosło w piękne drzewo dające cień. Kora nabrała czerwonawego, wiśniowego koloru po czwartym roku, a korona wypełniła się na tyle, by zacieniać taras. Forma drzewiasta wymaga cierpliwości, ale efekt w postaci cienia i wizualnego efektu sprawia, że czekanie jest tego warte.
Obie formy potrzebują pełnego słońca i dobrze zdrenowanej gleby, aby się rozwijać. Wybór między nimi zależy od dostępnego miejsca i celów. Chcesz zapachu i gęstego obrzeża? Wybierz krzew. Chcesz cienia i eleganckiego punktu centralnego? Forma drzewiasta jest odpowiedzią. W obu przypadkach otrzymujesz wytrzymałą roślinę, która z roku na rok wraca silniejsza wiosną, wymagając minimum wysiłku.
Z mojego doświadczenia wynika, że początkujący ogrodnicy lepiej radzą sobie z formą krzewiastą. Jest bardziej wyrozumiała, szybciej się rozrasta i daje ten klasyczny zapach bzu, który wszyscy kochają. Formę drzewiastą zawsze możesz dodać później, gdy zobaczysz, jak twój ogród radzi sobie z bzami. Różnica między drzewkiem bzowym a krzewem bzu ma największe znaczenie, gdy dopasujesz odpowiednią formę do dostępnej przestrzeni i tego, czego oczekujesz od rośliny.
Przeczytaj cały artykuł: Pielęgnacja i uprawa krzewów bzu – kompletny poradnik
