Tak, cebule żonkili mnożą się same bez żadnej pomocy z twojej strony. Każda cebula macierzysta co roku wytwarza mniejsze cebulki potomne zwane przybyszami. Z czasem jedna cebula zamienia się w gęstą kępę, która stale się powiększa.
Obserwowałem to na własnym podwórku z dwudziestoma cebulami wzdłuż kamiennego murku. Pięć lat później odkopałem ten fragment i naliczyłem ponad sześćdziesiąt cebul w skupisku. Nie robiłem nic specjalnego. Podlewałem w suche wiosny i pozwalałem liściom obumierać naturalnie. Cebule po prostu robiły to, do czego są stworzone.
Proces powstawania cebul przybyszowych żonkili zaczyna się na płytce dennej – płaskim krążku na spodzie każdej cebuli, z którego rosną korzenie. W trakcie sezonu wegetacyjnego cebula macierzysta tworzy małe pąki boczne wzdłuż krawędzi tej płytki. Każdy pąk rozwija się w nową cebulkę przybyszową, która początkowo pozostaje połączona z cebulą macierzystą. W ciągu jednego do trzech sezonów wegetacyjnych te przybyszowce nabierają masy i osiągają rozmiar umożliwiający kwitnienie. W tym momencie masz wiele kwitnących cebul tam, gdzie pierwotnie posadziłeś tylko jedną.
Zdrowe cebule w dobrej glebie na pełnym słońcu wytwarzają przybyszów szybciej niż te w stresie. Twoje cebule najlepiej rosną przy dobrym drenażu i chłodnej zimowej temperaturze gleby. Jedna cebula może wytworzyć dwie do trzech cebul przybyszowych rocznie, gdy wszystko się zgadza. MU Extension zaleca dzielenie kęp co 5 do 10 lat, aby kwiaty utrzymywały najlepszą formę.
Ta cecha sprawia, że naturalizacja żonkili to doskonały pomysł na duże przestrzenie. Możesz posadzić kilkaset cebul na łące, a w ciągu dekady mieć ich tysiące. Stare gospodarstwa są tego najlepszym dowodem. Pola żonkili nadal kwitną w miejscach, gdzie nikt nie zajmował się ogrodem od 50 lat i dłużej. Cebule same się rozprzestrzeniają i z czasem wypełniają puste miejsca.
Nie musisz zarządzać tym wzrostem, dopóki jakość kwitnienia nie zacznie spadać. Gdy zauważysz mniej kwiatów, mniejsze kwiaty lub zbyt gęste liście wychodzące z ziemi – czas działać. Poczekaj, aż liście zżółkną późną wiosną lub wczesnym latem. Następnie wykop całą kępę widłami ogrodowymi. Uważaj, żeby nie przeciąć cebul podczas wyjmowania.
Oddziel przybyszów od cebuli macierzystej ręcznie. Zdrowe przybyszowce odłamują się przy delikatnym nacisku. Wyrzuć wszystkie cebule, które są miękkie, papkowate lub wykazują oznaki gnicia. Posadź zdrowe na głębokość trzy razy większą od wysokości cebuli i w odstępach około 15 cm. Dzięki temu każda cebula ma dość miejsca, by rosnąć i wytwarzać własne przybyszowce przez kilka następnych lat, zanim kępa znów się zagęści.
Daj swoim żonkilom przestrzeń, słońce i czas. Same wypełnią twoje rabaty i zaoszczędzisz na kupowaniu nowych cebul co sezon. Takie darmowe rozmnażanie trudno pobić w świecie roślin.
Przeczytaj cały artykuł: Cebulki żonkili: Poradnik sadzenia i pielęgnacji
